પાંપણો પર બોજ વધતો જાય છે,
સ્વપ્નનો ઉપચાર કરવો જોઈએ.
ચિનુ મોદી ‘ઈર્શાદ’

(સૌભાગ્યવતી યાદ) -પન્ના નાયક

તારી સાથે
ગાળેલી
રમ્ય રાત્રિની
સૌભાગ્યવતી યાદ
ફરી થનારા પ્રગાઠ મિલન સાથે
સંવનન કરતી હતી
ત્યાં જ
કાયમી વિરહના
અચાનક ઊમટેલા
વંટોળિયાના
એક જ સુસવાટે
ઉથલાવી
તોડીફોડી નાંખી
કંકુની શીશી…

હવે ઢોળાયેલા કંકુને
વાગે છે
નર્યા કાચ…

-પન્ના નાયક

 

3 Comments »

  1. pragnajuvyas said,

    November 19, 2007 @ 9:13 am

    સચોટ અસર કરનારું, અજીકના સ્વજનમાં જોયેલું ,અછાંદસ કાવ્ય મન ડહોળી ગયું.

  2. ભાવના શુક્લ said,

    November 19, 2007 @ 10:57 am

    ડહોળાયેલા મનથી શુ લખી શકાય???

  3. kanchankumari parmar said,

    October 12, 2009 @ 4:44 am

    ભિના ભિના સપનો ને હું હજુ હાથ મા લૈને પંપાળુ તે પહેલા તો ઉના ઉના વાયરા બધુયે સમેટિ ગયા ….

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment