કદી એક રાવણ, કદી કંસ એક જ હતા પૂરતા તમને અવતારવાને,
અમે આજે લાખો-હજારો વચાળે, તમે ક્યાંના ક્યાં જઈને બેઠા છો આજે ?
વિવેક મનહર ટેલર

વરસે ફોરાં – ગુલામ મોહમ્મદ શેખ

વરસે ફોરાં, અાજ ફરી પાછાં વરસે ફોરાં,
અાજ પ્રિયે ! પાછાં વરસે ફોરાં,
જેમ વિદાયની વેળ ઝમ્યાં’તાં નેણ તારાં બે શામળાં ગોરાં !
અાજ ફરી પાછાં વરસે ફોરાં.

કંઠને ભીડી બાથ તારા હાથ વળગ્યા’તા, ભોળી !
ને પગ નીચેની ધૂળમાં કેવી બેઠી હતી તું નેણવાં ઢોળી !
સૌરભભીની રેણ ને અાપણા ભીંજતાં’તાં બેય કાળજે-કોરાં !

ઢળું ઢળું તારી પાંપણો જેવી અાખરી ટીપું ખાળતાં ચૂકી,
નખરાળી ત્યાં એક સૂકી લટ ઉપરથી જાણે ઝીલવા ઝૂકી !
મૌનનાં ગાણાં ગાઈ થાકેલા હોઠ તારા જ્યાં ઊઘડ્યા કે
મેં હળવે કેવા પી લીધા’તા વેણ-કટોરા !
અાજ ફરી પાછાં વરસે ફોરાં.

મનને મારે ખોરડે અાજેય ચૂવતી જાણે અાંખડી તારી,
(ને) ધીમે ધીમે જાણે વચલી વેળની ધૂળ ધોવાતી જાય અકારી;
અાપણો મેળ એ નેણને નાતે
વેણ ઠાલાં શીદ વાપરી કે’વું − અાવજો અોરાં !

− ગુલામ મોહમ્મદ શેખ

વરસે ફોરાં. વરસે આંખ. વિદાયટાણાની વાત. શબ્દ-સુકા હોઠ. તાજા ફોરાં-સમ વેણ. ને નેણનો નાતો. – આ ગીતનું ભાવવિશ્વ જ એટલું મીઠું છે કે પરાણે ગમી જાય.

5 Comments »

  1. rajul b said,

    March 6, 2012 @ 2:27 am

    ખરુ કહ્યું..પરાણે ગમી જાય એવુ ગીત છે..

    કઈ પંક્તિ વધારે મીઠી લાગી એ જો કહેવા બેસું તો આખ્ખુ ગીત અહીં copy paste કરવુ પડશે..

  2. vineshchandra chhotai said,

    March 6, 2012 @ 7:23 am

    હલ્વે પિધા ………….ગિત્નિ લહેક બહુજ પ્રિય , માસુકના ગાલો પર નજર …………..બહુજ સુન્દેર ………………..ધન્યવાદ ……….કવિ નો પરિચય ???

  3. Suresh Parmar 'Soor' said,

    March 6, 2012 @ 12:02 pm

    majanu geet-bhav thee bhinu ane tarbatar kre evun.

  4. pragnaju said,

    March 7, 2012 @ 1:20 am

    મનને મારે ખોરડે અાજેય ચૂવતી જાણે અાંખડી તારી,
    (ને) ધીમે ધીમે જાણે વચલી વેળની ધૂળ ધોવાતી જાય અકારી;
    મધુર ગીતની મીઠા ફોરાં જેવી આ પંક્તીઓ હ્રુદયને ભીંજવી ગઇ.
    યાદ આવે યામિનીની આ પંક્તીઓ
    બે ઘડી વરસાદનાં ધરતી ઉપર ફોરાં પડયાં
    એટલામાં કેટલો તલસાટ ચાલી જાય છે
    આજનો માણસનો સંબંધો વચ્ચે આવતા અંતરાયોના પડળ ભેદવાની શુભનિષ્ઠા જતી ન કરો, તો માણસના હૃદયની ભીનાશ અને જળધારાના તમે દર્શન કરી શકો. એટલે આજનો માનવી લાગણી શૂન્ય બનતો જાય છે એ અંશત: સાચું છે, પણ આ વધુ સાચું
    અાપણો મેળ એ નેણને નાતે
    વેણ ઠાલાં શીદ વાપરી કે’વું − અાવજો અોરાં !
    જેસલમેર અને સ્વજનને પત્રની જેમ આ રચના જ ગુલામમોહમ્મદ શેખ ના પરિચયસમ છે

  5. Dhruti Modi said,

    March 7, 2012 @ 4:06 pm

    સુંદર ગીત.

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment