એકધારો સો વરસ ગાતો રહ્યો, જિંદગીની હું તરસ ગાતો રહ્યો;
વેદનાની ચીસને મેં જાળવી, લોક સમજ્યા કે સરસ ગાતો રહ્યો.
મનહરલાલ ચોક્સી

સુરતની વ્યથાનો પડઘો

તાપી નથી, આ દ્રૌપદીની સાડી છે,
દુઃશાસકો(-નો)એ હાથે ખેંચી કાઢી છે;
ભીષ્મીકરણ આ બબ્બે બંધોનું કરી,
સૂરત સુરતની પાણીમાં ડૂબાડી છે.

ચારે તરફ પાણી જ પાણી, કાચું સોનું વરસે છે,
એક બુંદ પાણી માટે તો પણ લોક આજે તરસે છે;
વરસાદ પર કાબૂ કરવાને બંધ બબ્બે બાંધ્યા છે,
પણ બંધ આંખોના લીધે પાણીમાં સુરત કણસે છે.

ડૉ. વિવેક મનહર ટેલર

પાણી માટે, પાણીમાં, તરસે હવે.
બંધ તોડી, આંખ મુજ ,વરસે હવે.
આપણે બાંધ્યા’તા જળ-છૂટા થયા,
વ્હેણ માં ચેતન તું કાં, કણસે હવે ?

ચેતન ફ્રેમવાલા

4 Comments »

  1. Nilay Parikh said,

    August 17, 2006 @ 3:53 am

    કોઇ શબ્દ નથી, તમારી રચના માટે.

  2. લયસ્તરો » ચાલ, વરસાદની મોસમ છે… (વર્ષાકાવ્ય મહોત્સવ) said,

    July 13, 2008 @ 6:33 am

    […] તાપી નથી, આ દ્રૌપદીની સાડી છે – વિવેક મનહર ટેલર […]

  3. Pinki said,

    July 14, 2008 @ 11:19 am

    તાપી નથી, આ દ્રૌપદીની સાડી છે,

    સરસ કલ્પન….!!

  4. NILAY KHANDALKAR said,

    August 26, 2008 @ 8:52 am

    thinking of yours is truly very outstanding.

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment