વિરહઘેલી બ્હાવરીનો તલસાટ – હર્ષદ ચંદારાણા
સોના વેલણ ને રૂપા પાટલી રે
દનડાં વણતાં રે ગોરાંદે;
વ્હાલા, દરિયો વળોટી વ્હેલા આવજો.
સોના બાજઠ ને રૂપા વીંઝણો રે
રાત્યું વીંઝતાં રે ગોરાંદે;
વ્હાલા, વગડો વળોટી વ્હેલા આવજો.
સોના થાળી ને રૂપા વાટકી રે
ઠાલાં ઠાલાં રે ગોરાંદે;
વ્હાલા, ડુંગર વળોટી વ્હેલા આવજો.
સોના લેખણ ને રૂપા કાગળ રે
ટપકે અંધારાં રે ગોરાંદે;
વ્હાલા, રણને વળોટી વ્હેલા આવજો.
– હર્ષદ ચંદારાણા
ગીતની પહેલી કડી વાંચતા જ આપણા સ્મૃતિપટ પર મધમીઠા ટહુકાઓ રેલવા લાગે- ‘સોના ઇંઢોણી રૂપા બેડલું રે નાગર, ઊભા રો’ રંગરસિયા…’ ‘સોનલાનું બેડલું તારી રૂપાની ઈંઢોણી, કોના તે ઘરના ભરીશ પાણી, રાજ રાજવણ.’ આ ગીતો મારી અને મારી આગળની પેઢીઓના લોહીમાં સીંચાયેલા છે. પ્રસ્તુત રચનામાં કવિએ આ જ રક્તસંસ્કારને વધુ અજવાળીને રજૂ કર્યા છે. ઢાળ અને ઢાંચો તો લોકગીતનો જ છે, પણ કવિકસબે એને આધુનિક ગીતોની હરોળમાં હકપૂર્વક બેસી શકે એવા જરકશી જામા પહેરાવ્યા છે. વેલણ અને પાટલી પર ગોરાંદે રોટલી નહીં, દિવસો વણી રહ્યાં છે. દિવસો જલ્દી જલ્દી વણાઈ જાય તો જ દરિયાપાર ગયેલ મનના માણીગર સાથે વેળાસર મુલાકાત સંભવે ને? બાજઠ અને વીંઝણો છે, પણ એકલા એકલા વિતાવવી પડતી રાતોને વીંઝવી છે. સોનાની થાળી અને રૂપાની વાડકી છે, પણ ગોરાંદે સાવ ખાલી છે… દરિયો-વગડો-ડુંગર-રણને વળોટીને વહાલો વહેલો આવે તો અંધારાં ટપકતાં અટકે ને સ્નેહનાં અજવાળાં રેલાય… ખરું ને?
Shailesh Gadhavi said,
February 21, 2026 @ 11:38 AM
સુંદર ગીત 💐
Kishor Barot said,
February 21, 2026 @ 11:42 AM
ગમી જાય તેવું ગીત. 👌
Neha Purohit said,
February 21, 2026 @ 12:06 PM
બહુ ઓછા સર્જકોને ગીત અને ગઝલ પર
સરખી જ હથરોટી હોય.. હર્ષદભાઈ આમાના એક
કવિ છે. આ ગીત મૂળ લોકગીતની સમાંતરે જ ચાલે છે.
એ જ ઉત્તમ કવિકર્મ ! લયસ્તરોનાં પ્રકાશિત કાવ્યગુચ્છમાં
એક નોંધપાત્ર નમણું ગીત ઉમેરાયું.. વાહ !
Varij Luhar said,
February 21, 2026 @ 5:51 PM
વાહ સરસ ગીત
Varij Luhar said,
February 21, 2026 @ 5:52 PM
વાહ સરસ ગીત
Kusum Kundaria said,
March 2, 2026 @ 3:24 PM
વાહ ખૂબ સુંદર ગીત
Poonam said,
March 30, 2026 @ 4:24 PM
સોના લેખણ ને રૂપા કાગળ રે
ટપકે અંધારાં રે ગોરાંદે;
વ્હાલા, રણને વળોટી વ્હેલા આવજો. Sundar !
– હર્ષદ ચંદારાણા