હાં રે અમે ગ્યાં’તાં
હો રંગના ઓવારે
કે તેજ ના ફુવારે,
અનંતના આરે,
કે રંગ રંગ વાદળિયાં
સુંદરમ્

બન્યા કરે – હસિત બૂચ

એવું તો ભઈ, બન્યા કરે
કે
સરલ મારગે પહાડ અચાનક ઊભો થાય.

ફૂલ અકારણ કાંટો થાય;
ભઈ
તેથી કંઈ
હતું ફૂલ, ન્હોતું કહેવાય ?
મળિયો મારગ તજી જવાય ?
એવુંયે અહીં બન્યા કરે;
પ્હાડ પડ્યા રહે, પગને ફૂટે પાંખો,
કાંટા પર પણ ઋજુ ફરકતી રમે આપણી આંખો;
ભલે
ન પળ એ રટ્યા કરાય !

ભલે
વિરલ એ;
વિતથ કેમ એને કહેવાય ?
એવું તો અહીં બન્યા કરે,
કે –
એવુંયે ભઈ, બન્યા કરે,
કે –

– હસિત બૂચ
(‘ઓચ્છવ’)

બન્યા કરે એ નિયતિના સ્વીકારનું કાવ્ય છે. આપણી અડધી જીંદગી બનેલાનો પ્રતિકાર કરવામાં જાય છે. જે બની ગયું છે – એ સત્યને સ્વીકારીને આગળ વધવું એ આપણો ધર્મ છે. આ સાદી વાત કવિએ બહુ મીઠી રીતે કરી છે.
( વિતથ = ખોટું, અસત્ય )

3 Comments »

  1. વિવેક said,

    December 18, 2007 @ 1:02 am

    મજાનું કાવ્ય… મને એક વાક્ય યાદ આવી ગયું: “Life is 10% what happens to us & 90% how we respond to it !”

  2. Pragnaju Prafull Vyas said,

    December 18, 2007 @ 9:36 am

    સુંદર ગીત
    ભલે
    વિરલ એ;
    વિતથ કેમ એને કહેવાય ?
    એવું તો અહીં બન્યા કરે,
    કે –
    એવુંયે ભઈ, બન્યા કરે,
    કે –
    આ પંક્તીઓ ગમી
    મનોજનું વારંવાર સાંભળેલું ગીત યાદ આવ્યું
    પકડો કલમ ને કોઈ પળે એમ પણ બને
    આ હાથ આખેઆખો બળે એમ પણ બને
    જ્યાં પહોંચવાની ઝંખના વર્ષોથી હોય ત્યાં
    મન પહોંચતાં જ પાછું વળે એમ પણ બને
    એવું છે થોડું : છેતરે રસ્તા કે ભોમિયા ?
    એક પગ બીજા ને છળે એમ પણ બને
    જે શોધવામાં જિંદગી આખી પસાર થાય
    ને એ જ હોય પગની તળે એમ પણ બને
    તું ઢાળ ઢોળિયો : હું ગઝલનો દિવો કરું
    અંધારું ઘરને ઘેરી વળે એમ પણ બને
    અને મીના આ રીતે કહે છે
    ઘણી વાર એવું પણ બને છે
    હસતાં હસતાં આંખ ભરાઈ જાય
    ને આંસુ પણ છલકાઈ જાય
    જે વાત ખાનગી રાખવાની હોય
    ને એ જ હોઠો પર આવી જાય
    ઘણી વાર એવું પણ બને છે
    ઘણી વાર એવું પણ બને છે
    દિવસ ભર નજરમાં રહે શોધ
    ને સાંજ પણ આમ જ વીતી જાય
    રાત્રે અચાનક સ્વપ્નમાં આવી
    ને તમારા દિલમાં સમાઈ જાય
    ઘણી વાર એવું પણ બને છે
    ઘણી વાર એવું પણ બને છે
    જિંદગીભર પ્રતિક્ષા કરો ને
    પ્રતિક્ષા જ જિંદગી બની જાય
    અચાનક તમારી સામે આવી જાય
    ને કયામતનો દિવસ બની જાય
    ઘણી વાર એવું પણ બને છે.

  3. ભાવના શુક્લ said,

    December 18, 2007 @ 2:11 pm

    આટલા ક્ષુલ્લુક અને નિરાકાર ભાવે ખરેખર જીવનને જોઇ શકીએ !!!!

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment