વાયુમાં વિશ્વાસનું કારણ હતું;
વણહલેસે વ્હાણ તો ચાલે જ છે.
ચિનુ મોદી ‘ઈર્શાદ’

ક્યાંથી લાવીએ ? – સંજુ વાળા

તાપસને તપનું હોય એવું ભાન ક્યાંથી લાવીએ ?
અથવા તો સહૃદયીના જેવી તાન ક્યાંથી લાવીએ ?

ભીતરથી આરંભાઈ ‘ને પહોંચાડે પાછાં ભીતરે,
અનહદ અલૌકિક આગવું પ્રસ્થાન ક્યાંથી લાવીએ ?

પોતે જ આવીએ, ને પોતે આવકારીએ વળી-
હરરોજ ઘરના ઉંબરે મહેમાન ક્યાંથી લાવીએ ?

સંવેદનાઓ સઘળી થઈ ગઈ છે ઠરીને ઠીકરું,
ત્સુનામી જેવું લોહીમાં તોફાન ક્યાંથી લાવીએ ?

ના, કોઈ પણ રંગો મને એની પ્રતીતિ દઈ શક્યા,
એ મુખડું રમણીય ભીનેવાન ક્યાંથી લાવીએ ?

ખીલા તો શું એકેય સાચું વેણ સહેવાતું નથી,
સમતા જ આભૂષણ બને એ કાન ક્યાંથી લાવીએ ?

પરભાતિયાં તો આપણે પણ આજ લગ ગાયાં કર્યાં,
કિન્તુ એ નમણાં નામનું સંધાન ક્યાંથી લાવીએ ?

-સંજુ વાળા

11 Comments »

  1. Rina said,

    September 16, 2012 @ 4:39 am

    Awesome..

  2. Monal said,

    September 16, 2012 @ 2:33 pm

    પરભાતિયાં તો આપણે પણ આજ લગ ગાયાં કર્યાં,
    કિન્તુ એ નમણાં નામનું સંધાન ક્યાંથી લાવીએ ?

  3. Monal said,

    September 16, 2012 @ 2:33 pm

    પરભાતિયાં તો આપણે પણ આજ લગ ગાયાં કર્યાં,
    કિન્તુ એ નમણાં નામનું સંધાન ક્યાંથી લાવીએ ?

    – વાહ !

  4. સંજુ વાળા said,

    September 17, 2012 @ 12:56 am

    આપનો આભાર
    તાપસને તપનું હોય એવું ભાન ક્યાંથી લાવીએ ?
    અથવા સહૃદયના જેવી તાન ક્યાંથી લાવીએ ?

    આ શેરનો સાની મિસરા આમ વાંચવા વિનંતિ. ‘પરબ’માં છાપભૂલ રહી ગઈ છે.

    “અથવા તો સહૃદયીના જેવી તાન ક્યાંથી લાવીએ ? “

  5. Bharat Pandya said,

    September 17, 2012 @ 1:30 am

    ભીતરથી આરંભાઈ ‘ને પહોંચાડે પાછાં ભીતરે,
    અનહદ અલૌકિક આગવું પ્રસ્થાન ક્યાંથી લાવીએ ?

    આ પ્રવાસ બહુ અઘરો છે.જે / જો ભીતરે પહોંચી ગયા તો બેડો પાર !

    પોતે જ આવીએ, ને પોતે આવકારીએ વળી-
    હરરોજ ઘરના ઉંબરે મહેમાન ક્યાંથી લાવીએ ?

    પોતેજ પોતાને આવકારી શકીયે તેટલો જાત સાથે સખીભાવ કેળવી શકીયે તો પછી જગતની શી પરવા .મન મસ્ત હુવા ફીર ક્યું ડોલે !
    વાહ સન્જુ, વાહ !

  6. sweety said,

    September 17, 2012 @ 3:15 am

    પોતે જ આવીએ, ને પોતે આવકારીએ વળી-
    હરરોજ ઘરના ઉંબરે મહેમાન ક્યાંથી લાવીએ ?

    સંવેદનાઓ સઘળી થઈ ગઈ છે ઠરીને ઠીકરું,
    ત્સુનામી જેવું લોહીમાં તોફાન ક્યાંથી લાવીએ ?

    બહુજ સરસ

  7. naresh dodia said,

    September 17, 2012 @ 6:30 am

    સંવેદનાઓ સઘળી થઈ ગઈ છે ઠરીને ઠીકરું,
    ત્સુનામી જેવું લોહીમાં તોફાન ક્યાંથી લાવીએ ?

    ના, કોઈ પણ રંગો મને એની પ્રતીતિ દઈ શક્યા,
    એ મુખડું રમણીય ભીનેવાન ક્યાંથી લાવીએ ?..વાહ

  8. વિવેક said,

    September 17, 2012 @ 9:07 am

    સંજુ વાળાની રચનાઓની આંખે ઊડીને વળગે એવી એક ખાસિયત એ છે કે એ જે પણ કંઈ લખે છે, અરુઢ જ હોવાનું… પ્રવાહની સાથે જ પ્રવાસ કરવો અને પોતાનું વહેણ અલગ જાળવી રાખવું એ જેવી તેવી સિદ્ધિ નથી…

    સુંદર ગઝલ…

  9. perpoto said,

    September 17, 2012 @ 10:02 am

    શુન્યતામાં ક્યાં ક્શું લાવવાનું હોય છે…..

  10. સંજુ વાળા said,

    July 9, 2016 @ 2:50 am

    આભાર વિવેકજી
    આભાર મિત્રો.

  11. jaypee said,

    September 15, 2016 @ 10:45 am

    Khub sundar.

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment