ચાહ માણસની મહત્તમ જ્યારે થાય,
શાંત મધદરિયા સમો દેખાય છે.
વિવેક મનહર ટેલર

મને વેદના… – બી. કે. રાઠોડ ‘બાબુ’

મને વેદના એટલે સાંપડી છે,
થયો જેમનો, એમને ક્યાં પડી છે ?

સહી ઘા ઘણાં જિંદગી મેં ઘડી છે,
પછી શબ્દની એ સરાણે ચડી છે.

નસીબે નથી પ્રેમની બુંદ એકે,
છતાં પ્યાસ મારી બધે આથડી છે.

સિતમ સજ્જનોના મને યાદ છે સૌ,
છતાં આંખ મારી કદી ના રડી છે.

નથી જૂઠ ત્યાં કોઈનું ચાલવાનું,
હૃદયની કચેરી બધાંથી વડી છે.

ભલે મોત સામે થયો હો પરાજય,
છતાં જિંદગી ‘બાબુ’ વર્ષો લડી છે.

– બી. કે. રાઠોડ ‘બાબુ’

નાની અમથી પણ મજાની ગઝલ… બધા શેર ગમી જાય એવા થયા છે. પ્યાસના આથડવાની વાત વધુ સ્પર્શી ગઈ. હૃદયની કચેરીની વાત પણ. (લયસ્તરો માટે એમનો પ્રથમ ગઝલ સંગ્રહ, ‘અહીંથી ત્યાં સુધી’ પ્રેમભાવે મોકલવા માટે કવિશ્રીનો ખૂબ આભાર…)

2 Comments »

  1. ધવલ said,

    August 30, 2007 @ 11:53 pm

    સહી ઘા ઘણાં જિંદગી મેં ઘડી છે,
    પછી શબ્દની એ સરાણે ચડી છે.

    – સરસ !

  2. Devendra Sinh Rathod said,

    September 7, 2010 @ 12:08 am

    ભલે મોત સામે થયો હો પરાજય,
    છતાં જિંદગી ‘બાબુ’ વર્ષો લડી છે.
    HAAR JEET TO KISMAT NI VAAT CHE ,
    LADVU TO ANIVAARYA CHE ,

    KHUB SARAS SAAHEB KHUB SARAS

    DEV
    dsrathod.ril@gmail.com

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment