મૂઠ્ઠીભર સુખ માંડ છૂપાવું,
ત્યાં દુનિયાની લાળ પડે છે.
નિનાદ અધ્યારુ

રાત્રીની આંખોમાં – સુધીર દેસાઈ

મડદાંઓ તરી રહે
રાત્રીની કૂવા જેવી આંખોમાં.

વહી જતો પ્રવાહ સ્થિર થઈ જાય
એમ સામે સ્થિર થઈ જાય રાત્રી.

મૂળાક્ષરો જેવી આ મૃત આંખોમાં
છુપાયેલ અનેક દુનિયાઓ
ઉકેલી નથી શકતો હું એમને.

ક્યારેક પટપટાવી કોઈ આંખ
ઊભો કરે ભ્રમ.
થંભી જાય મારો શ્વાસ.
ને દોડી જાઉં અંદર.

અરીસામાં જોઉં
કૂવા જેવી મારી આંખો
ને એમાં તરી રહેલા મડદાંઓ
હું થઈ જાઉં
સ્થિર.

– સુધીર દેસાઈ

રાત્રી તો વાંક નથી. એ તો પોતાની આંખોનું જ પ્રતિબિંબ છે.

3 Comments »

  1. Milind Gadhavi said,

    May 30, 2012 @ 10:47 pm

    Nicely told.. Nicely told..
    Loved d end, n threshold..

  2. વિવેક said,

    May 31, 2012 @ 7:38 am

    સરસ !

  3. pragnaju said,

    June 1, 2012 @ 10:45 am

    મૂળાક્ષરો જેવી આ મૃત આંખોમાં
    છુપાયેલ અનેક દુનિયાઓ
    ઉકેલી નથી શકતો હું એમને.

    વાહ્

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment