જરા મોડું થયું પણ આખરે એની દયા ઊતરી,
અમસ્તી લાશ કંઈ દરિયા ઉપર તરતી નથી હોતી.
મરીઝ

રાખે – રમેશ પારેખ

ચીંધીને આંગળી તરસો હરણને દોડતું રાખે
દિશાઓ રેતી રેતી થઈને રણને દોડતું રાખે
બરફની કેડીએ નીકળે છે સૂરજ શોધવા જળને
બીજું છે કોણ જે એના કિરણને દોડતું રાખે

– રમેશ પારેખ

2 Comments »

  1. પ્રત્યાયન said,

    September 23, 2005 @ 7:34 am

    Excellent imagination.
    The other name of creativity in Gujarati Poetry is Ramesh Parekh.

    Such a poem an only be written by either Ramesh Pareskh or any ordinary person in delirium.

  2. Mohammedali Wafa said,

    February 15, 2006 @ 5:42 pm

    દોડતું રાખે
    પ્યાસોની અંગિઠિ હરણ ને દોડતું રાખે.
    પ્રીત ઝાંઝવાની રણ ને દોડતું રાખે.

    ગતિની જીજીવિષા જંગલે આગ થૈ ભટકે
    જીવનના મ્રુગજળ આ મરણને દોડતું રાખે.

    દરિયા સાથે મીઠા જળને પ્રીત થૈ એવી,
    કિનારાઓ તમાશાબીન ઝરણને દોડ્તું રાખે.
    મુહમંદઅલી ભૈડુ “વફા”
    ૧૫ફેબ્રુ.૨૦૦૬

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment