સળગતો શબ્દ પણ પીંખાયલા પરિવાર જેવો છું,
મને ના વાંચ, હું ગઇકાલ ના અખબાર જેવો છું.
ગની દહીંવાલા

ગઝલ – કવિતા મૌર્ય

મૌન છળતું હોય છે,
ક્યાં ઉઘડતું હોય છે.

ફૂલસમ એકાંતમાં,
કોઇ રડતું હોય છે.

આ ધબકની શી વ્યથા?
શેં ધબકતું હોય છે?

એક ચાહક દિલમહીં,
નામ રટતું હોય છે.

કોણ છે? આ યાદમાં,
કેમ ભમતું હોય છે ?

કંટકો આગળ કદી,
ફૂલ નમતું હોય છે?

– કવિતા મૌર્ય

શબ્દનો અર્થ ન ઉઘડવાની ફરીયાદ તો ઘણી વાર કવિતામાં આવે છે. પણ અહીં તો મૌન ઉઘડતું ન હોવાની વાત છે. દિલ શા માટે હંમેશ ધડકતું હોય છે એ સવાલ કોઈ કવિને પૂછો તો શું ઉત્તર મળે ? – એ તો પ્રિયજનનું નામ રટતું હોય છે ! ને છેલ્લો શેર તો ગઝલનો સરતાજ શેર છે. કાંટા અને ફૂલનો સંબંધ અસંખ્ય વાર કવિતાઓમાં ખેડાયો છે. છતાં ય કવિ અહીં એક નવી વાત કરવામાં સફળ થયા છે. લયસ્તરોને આ ગઝલ મોકલવા માટે આભાર.

5 Comments »

  1. Hiral Thaker - 'Vasantiful' said,

    July 23, 2007 @ 4:15 am

    ેVery nice gazal…..!!!

    “કંટકો આગળ કદી,
    ફૂલ નમતું હોય છે?”

  2. વિવેક said,

    July 23, 2007 @ 9:32 am

    ટૂંકી બહેરની મજાની ગઝલ… છેલ્લો શે’ર સાચે જ શિરમોર થયો છે. કાંટાઓ ભલે ને ગમે એટલા રૂક્ષ હોય, ફૂલ કદી ખીલવાનું છોડતું નથી…. સાચો સજ્જન કદી દુર્જનો આગળ નમતો નથી…

  3. Urmi said,

    July 24, 2007 @ 3:45 pm

    સુંદર ગઝલ!

    કંટકો આગળ કદી,
    ફૂલ નમતું હોય છે?

    સાચે જ… થોડા જ શબ્દોમાં દિવ્ય સંદેશ!

  4. Sandhya Bhatt said,

    December 4, 2008 @ 11:10 am

    નાજુક,નમણી,લચીલી ગઝલ આપવા માટે આભાર

  5. niyati said,

    August 16, 2011 @ 11:52 am

    સુદર ગઝલ્

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment