અંતરની એરણ પર કોની પડે હથોડી ચેતન રૂપ ?
કાળ તણી ધરતીમાં ખોદી કોણ રહ્યું જીવનના કૂપ ?
સુંદરમ્

તારી દૂરતા – મુકુલ ચોકસી

ને તારી દૂરતા ફરતે પછી જો દેરી બને,
તો એ મિલનથી હજારો ગણી રૂપેરી બને;
વેરાન ચર્ચોમાં જે રીતે પાદરીઓ વગર
ઈસુની હાજરી જ્યાદા પ્રબળ ને ઘેરી બને.

– મુકુલ ચોકસી

12 Comments »

  1. munira said,

    March 21, 2012 @ 12:36 am

    very nice!

  2. Rina said,

    March 21, 2012 @ 12:58 am

    વાહ…..

  3. vineshchandra chhotai said,

    March 21, 2012 @ 3:06 am

    બહુત અચા લગા……..મુક્લુભૈ ……….આબ્બ્ભાર ……….ધન્ય્વદ ……..અભ્નદનદન

  4. રાકેશ ઠક્કર, વાપી said,

    March 21, 2012 @ 5:51 am

    સુંદર રચના !

  5. sweety said,

    March 21, 2012 @ 6:45 am

    સુપબ,વાહ

  6. વિવેક said,

    March 21, 2012 @ 7:49 am

    સુંદર મુક્તક…

  7. pragnaju said,

    March 21, 2012 @ 12:52 pm

    સ રસ મુક્તક

  8. Darshana Bhatt said,

    March 21, 2012 @ 1:17 pm

    Intresting…

  9. Pravin Shah said,

    March 22, 2012 @ 4:23 am

    સુંદર મુક્તક !

  10. મદહોશ said,

    March 22, 2012 @ 10:50 am

    સુઁદર રચના. ‘પાદરેી વગર’ – ઘણુઁ ચોટદાર

  11. aasifkhan said,

    March 25, 2012 @ 11:22 am

    સુન્દર

  12. hetal desai said,

    March 31, 2012 @ 10:46 am

    Wah Mukulbhai…….

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment