આ ગઝલ લખવાનું કારણ એ જ છે,
આંખને ખૂણે હજીયે ભેજ છે.
ચિનુ મોદી ‘ઈર્શાદ’

સાજન મારો સપનાં જોતો, હું સાજનને જોતી – મૂકેશ જોષી

સાજન મારો સપનાં જોતો, હું સાજનને જોતી
બટન ટાંકવા બેઠી’તી પણ ટાંક્યુ ઝીણું મોતી…

મોતીમાંથી દદડી પડતું અજવાળાનું ઝરણું
મેં સાજનને પુછ્યું તારા સપનાંઓને પરણું ?
એણે એના સપનાંમાંથી ચાંદો કાઢ્યો ગોતી..
                                      સાજન મારો…

સૂક્કી મારી સાંજને ઝાલી ગુલાબજળમાં બોળી
ખટમીઠ્ઠા સ્પર્શોની પુરી અંગો પર રંગોળી
સૂરજની ના હોઉ ! એવી રોમે રોમે જ્યોતિ…
                                     સાજન મારો…

– મૂકેશ જોષી

પ્રથમ વરસાદ જેવું તાજું આ ગીત દીલને એક જ ક્ષણમાં લીલુંછમ કરી દે છે. બટન ટાંકવા બેઠી’તી પણ ટાંક્યુ ઝીણું મોતી…એ એક જ પંક્તિ મન પર કબજો કરી લેવા માટે પૂરતી છે !

2 Comments »

  1. amit pisavadiya said,

    August 1, 2006 @ 2:37 pm

    સૂક્કી મારી સાંજને ઝાલી ગુલાબજળમાં બોળી
    ખટમીઠ્ઠા સ્પર્શોની પુરી અંગો પર રંગોળી
    સૂરજની ના હોઉ ! એવી રોમે રોમે જ્યોતિ…

    સુંદર !!!

  2. manvant said,

    August 1, 2006 @ 3:32 pm

    સાજન મારો સપનાં જોતો….હું સાજનને જોતી !
    મોતીમાંથી દદડતું અજવાળાનું ઝરણું,અને સુક્કી
    સાંજને ગુલાબજળમાં બોળવાની વાત ખૂબ જ
    મનમોહક છે ! આભાર !રચના સરસ છે.

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment