નાનકડું ખોરડું ને ખેતર કૂવો ને પાદર.
નાનું કુટુંબ સૂતું, ઓઢીને સુખની ચાદર;
સઘળું લણી વળ્યાં છે રેતી-સિમેન્ટ-કપચી !

મુક્તક – સંજુ વાળા

અચળ ઊંડાણ છે આ હાથમાં
અગોચર ખાણ છે આ હાથમાં
સલામત એ જ મૂઠ્ઠી બંધ હો
ગજબ ખેંચાણ છે આ હાથમાં

– સંજુ વાળા

5 Comments »

  1. pragnaju said,

    October 14, 2009 @ 11:31 pm

    સલામત એ જ મૂઠ્ઠી બંધ હો
    ગજબ ખેંચાણ છે આ હાથમાં
    વાહ્
    અમારો સુધીર પણ કાંઈ આ વું
    મુઠ્ઠી અકબંધ રાખી ઝઝૂમું હજી,
    વેદના કેટલું કરગરી હાથમાં !

  2. Kirtikant Purohit said,

    October 15, 2009 @ 6:05 am

    સરસ અભિવ્યક્તિ.

  3. વિવેક said,

    October 15, 2009 @ 8:53 am

    સુંદર મુક્તક…

    અચળ ઊંડાણ ! સારો શબ્દ પ્રયોગ છે… ઊંડાણ બહુધા અકળ હોય…

  4. sudhir patel said,

    October 15, 2009 @ 7:40 pm

    કવિ મિત્ર સંજુ વાળાનું સુંદર મુક્તક ગમ્યું.
    આ ટાણે મારો શે’ર યાદ કરવા બદલ પ્રજ્ઞાબેનનો પણ આભાર!
    સુધીર પટેલ.

  5. ડૉ.મહેશ રાવલ said,

    October 17, 2009 @ 6:02 am

    શ્રી વિવેકભાઈએ મારા મનની વાત કહી……અચળ શબ્દ મને પણ ગમ્યો.
    સંજુભાઈએ મુક્તક દ્વારા હાથના માધ્યમે ઊંડાણ અને ખેંચાણ જેવી અભિવ્યક્તિમાં ,આમ તો ગાગરમાં સાગર સમાવ્યો છે.
    -અભિનંદન.
    ડૉ.મહેશ રાવલ

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment