રસમ અહીંની જુદી, નિયમ સાવ નોખા
અમારે તો શબ્દો જ કંકુ ને ચોખા
મનોજ ખંડેરિયા

ઊછરતું બીજ – અમિત વ્યાસ

એક છે દોરો, બીજું તાવીજ છે;
આ બધી પીડા હવે શું ચીજ છે ?

એ અલગ છે, કે મને રસ ના પડે;
તું કરે છે વાત, તે સારી જ છે !

કઈ ક્ષણે પ્રગટી રહે, કોને ખબર ?
ગર્ભમાં આજે ઊછરતું બીજ છે !

આ સભા તરબોળ છે આલાપમાં;
રાગનો જાદુ હજી બાકી જ છે !

સાવ પથ્થર થઈ ગયેલા શ્હેરમાં;
એક તું સુણે ગઝલ, કાફી જ છે !

ફૂલની ખુશબૂમાં ખોવાઈ ન જા;
તો અહીંની કેડીઓ સીધી જ છે !

-અમિત વ્યાસ

આખી ગઝલમાં એકેય શેર લખ્યા જ ન હોત અને માત્ર ‘આ સભા તરબોળ છે આલાપમાં, રાગનો જાદુ હજી બાકી જ છે‘ – આ એક જ શેર લખ્યો હોત તોય આ ગઝલને સોમાંથી સો માર્ક્સ આપી શકાયા હોત. જીવનનું કોઈપણ પરિમાણ તમે નજર સામે મૂકો અને પછી આ શેર લલકારો, વાત સાચી જ લાગશે. આપણે સૌ આંગણાની શોભામાં જ પડી રહીએ છીએ, અંદરનું ઘર દીપાવવાનો તો વિચાર જ ક્યાં કરીએ છીએ. રસ્તાની પળોજણમાં જ અટવાઈ રહીએ છીએ, મંઝિલ સામે મીટ પણ માંડી શક્તા નથી…

15 Comments »

  1. Jina said,

    October 23, 2008 @ 3:30 am

    સાવ પથ્થર થઈ ગયેલા શ્હેરમાં;
    એક તું સુણે ગઝલ, કાફી જ છે !

    ખરેખર જીવનમાં એક જ શ્રોતા કાફી હોય છે જે બધું જ સાંભળી શકે… મૌન પણ…

  2. Natver Mehta,Lake Hopatcong, NJ, USA said,

    October 23, 2008 @ 5:05 am

    સુંદર ગઝલ. અમિત વ્યાસને ધન્યવાદ.

    એ અલગ છે, કે મને રસ ના પડે;
    તું કરે છે વાત, તે સારી જ છે !

    સનમની બધી વાતોને સારી કહેનારાને પણ ધન્યવાદ!
    http://natvermehta.wordpress.com/

  3. pragnaju said,

    October 23, 2008 @ 8:55 am

    આ સભા તરબોળ છે આલાપમાં;
    રાગનો જાદુ હજી બાકી જ છે !
    આ ફ રી ન ન ન્
    આ સુંદર ગઝલનો આલાપ જ બતાવે છે કે રાગ કેવો નશો લાનશે!
    યાદ આવે છે નાનપણમાં માલકૌંસનો પરિચય થયો હતો. ઓડવ જાતિના આ રાગમાં છ સ્વરોનો ઉપયોગ થાય છે તે સ્વરો આરોહમાં ‘સાગમધનીસાં’ અને અવરોહમાં ‘સાંનીધમગસા’. ત્યારે તો રીયાઝ કરતા હતા.બંદિશમાં સહેજ માત્રા તૂટી… અને ગુરુજીના આંખ ભરાઈ આવી.તેમણે હળવેથી કહ્યું કે આ બંદિશ તો પ્રાર્થના છે .ધ્યાન રાખો
    અને મારી જીંદગી બદલાઈ ગઈ!

  4. ડૉ. મહેશ રાવલ said,

    October 23, 2008 @ 12:26 pm

    આખેઆખી ગઝલ નખશીખ,કવિના માનસનું જાણે કે શબ્દદેહે અવતરણ છે….!
    અમીતને,મારી જેમ ‘અંગતરીતે’ ઓળખતાં હશે એ તો ઠીક અજાણ્યા ય ઓળખીતાં થઈ જાય એવી
    “જાદુ કી જપ્પી” જેવી ગઝલ…..!
    અભિનંદન મીત્ર!

  5. Dr.Vinod said,

    October 23, 2008 @ 12:56 pm

    આખે આખી ગઝલ કવિએ રાગમાં જાણે આલાપી છે. સરસ ગઝલ….મઝા આવી ગઇ…

  6. sudhir patel said,

    October 23, 2008 @ 2:51 pm

    સુંદર ગઝલ. મન ભરી માણી!
    સુધીર પટેલ.

  7. uravshi parekh said,

    October 23, 2008 @ 7:29 pm

    સરસ છે.
    સાવ પથ્થર થઈ ગયેલા તાર શહેર મા,
    એક જણ પણ જો સામ્ભલવા વાળુ હોય તો પણ બસ છે.
    વધુ કાઈ જોઇતુ નથિ.
    સરસ…

  8. ઊર્મિ said,

    October 23, 2008 @ 10:00 pm

    આ સભા તરબોળ છે આલાપમાં;
    રાગનો જાદુ હજી બાકી જ છે !

    વાહ…!

  9. Pinki said,

    October 24, 2008 @ 6:38 am

    વાહ્. … બહુત ખૂબ કહી !

    આ સભા તરબોળ છે આલાપમાં;
    રાગનો જાદુ હજુ બાકી જ છે !

  10. મન્સુરી તાહા said,

    October 24, 2008 @ 10:38 am

    આ સભા તરબોળ છે આલાપમાં;
    રાગનો જાદુ હજી બાકી જ છે !

    બહોત ખુબ,

    કવિનો પરિચય આપશો?

  11. અનામી said,

    December 5, 2008 @ 1:01 pm

    આ સભા તરબોળ છે આલાપમાં;
    રાગનો જાદુ હજી બાકી જ છે !

    સાવ પથ્થર થઈ ગયેલા શ્હેરમાં;
    એક તું સુણે ગઝલ, કાફી જ છે !

    આફરીન!

    આ કવિની અન્ય ગઝલો આપવા વિન્ંતી.

  12. chandresh mehta said,

    August 26, 2010 @ 7:12 am

    આ ગઝલ જિવન ની ફીલસુફી

  13. prabhat chavda said,

    August 26, 2010 @ 8:20 am

    ખુબ સરસ ખુબ મજા આવી

  14. prabhat chavda said,

    August 26, 2010 @ 8:24 am

    રસ તરબોર કરી દીધા દોસ્ત

  15. ABHIJEET PANDYA said,

    August 30, 2010 @ 2:41 am

    સુંદર રચના.

    ફૂલની ખુશબૂમાં ખોવાઈ ન જા;
    તો અહીંની કેડીઓ સીધી જ છે !

    શેર કાબીલે દાદ છે.

    અિભ્જીત પ્ંડ્યા. ( ભાવનગર ).

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment