માણસ ઉર્ફે રેતી, ઉર્ફે દરિયો, ડૂબી જવાની ઘટના ઉર્ફે;
ઘટના એટલે લોહી, એટલે વહેવું એટલે ખૂટી જવાની ઘટના ઉર્ફે…
નયન દેસાઈ

વર્ષાકાવ્ય: ૫ :વરસાદમાં – ઉદયન ઠક્કર

ભીંજાવામાં   નડતર   જેવું   લાગે   છે :
શરીર  સુદ્ધાં,  બખ્તર  જેવું   લાગે   છે.

મને   કાનમાં   કહ્યું   પુરાણી   છત્રીએ,
”ઊઘડી જઈએ : અવસર જેવું લાગે છે…”

મોસમની  હિલચાલ  જ  છે આશાવાદી :
સોળ   અચાનક   સત્તર  જેવું  લાગે છે.

ખુલ્લા   ડિલે   વૃદ્ધ  મકાનો  ઊભાં  છે,
અક્કેકું   ટીપું   શર   જેવું   લાગે   છે !

– ઉદયન ઠક્કર

ઉદયન ઠક્કરની આ ગઝલ વરસાદી ગઝલોમાં શ્રેષ્ઠતમ ગણી શકાય. ચાર શેર અને ચારેય અદભુત. વરસાદમાં ભીંજાવાની ઈચ્છા જે તીવ્રતાથી આ ગઝલના પહેલા શેરમાં અનાયાસ ઊઘડી આવી છે એ न भूतो, न भविष्यति છે. કવિને વરસાદમાં ભીંજાવું તો છે પણ ઠેઠ અંદર સુધી. ભીંજાવાની શક્યતાનો વ્યાપ કવિ રોમ-રોમથી વધારી અંતરાત્મા સુધી લંબાવે છે એમાં આ શેરની ચમત્કૃતિ છે. રેઈનકોટ, છત્રી ભીંજાવાની આડે આવે એ તો સમજી શકાય પણ ખુદનું શરીર જ જો વ્યવધાન ભાસે તો? આકંઠ ચાહનાની આ ચરમસીમા છે, પછી ભલે તે વરસાદ માટે હોય, પ્રિયતમ માટે હોય કે ઈશ્વર માટે હોય.

વરસાદ ગમે તે સ્વરૂપે આવે એ ગંભીરતા, પાકટતા લાવે છે. ઊઘાડી નિર્વસન ધરતીને એ લીલું પાનેતર પહેરાવી અલ્લડ અવાવરૂ કન્યામાંથી ગૃહિણી બનાવે છે તો ફિક્કા પડતા જતા નદીના પોતને એ ફેર ગાઢું કરી આપે છે. વરસાદની ઋતુ આ રીતે ભારે આશાવાદી લાગે છે. ગઈકાલ સુધીની ઉચ્છંખૃલ ષોડશી આજે સત્તરમા વાને ઊભેલી ઠરેલ યુવતી ભાસે છે એ વરસાદનો જ જાદુ છે ને !

(શર=તીર)

11 Comments »

  1. Jina said,

    July 18, 2008 @ 2:17 am

    “વાહ વાહ!!” સિવાય બીજું શું કહી શકાય???

  2. gopal parekh said,

    July 18, 2008 @ 5:29 am

    મન મેલીને વરસ્યા તમે,ઉદયનભાઇ ભીંજાવાની મજા પડી

  3. Pinki said,

    July 18, 2008 @ 6:49 am

    મને કાનમાં કહ્યું પુરાણી છત્રીએ,
    ઊઘડી જઈએ અવસર જેવું લાગે છે

    જાત ખોલવાની વાત જ નિરાળી…

    મત્લાના શેર અને વર્ષાને ઉજવતો આ શેર તો અદ્.ભૂત !!

  4. pragnaju said,

    July 18, 2008 @ 9:30 am

    ગમી જાય તેવી ગઝલ્
    વરસતા વરસાદમાં એકવાર ભીંજાવાની ઇરછા તો દરેકને થતી હોય છે, બાળપણમાં કરેલા છબછબિયાં અમે વૃધ્ધને કરવામાં મળે તો તે ખુશીની પળ હોય છે.
    મને આ પંક્તીઓ વધુ ગમી
    મોસમની હિલચાલ જ છે આશાવાદી :
    સોળ અચાનક સત્તર જેવું લાગે છે.
    ભીતર નિર્વ્યાજ લાગણીથી ભીંજાવાની તો મઝા કાંઈ ઔર જ ….

  5. ધવલ said,

    July 18, 2008 @ 12:45 pm

    ઉત્તમ ગઝલ !

    આગળ ઉ.ઠ.ની મસ્તીખોર ‘વરસાદી’ ગઝલ મૂકેલી એ સાથે જોજો : અષાઢના પ્રથમ દિવસે..
    ( http://layastaro.com/?p=742 )

    વળી સત્તરમાં વરસ પરથી (મોટેભાગે મુકુલભાઈનો) શેર યાદ આવ્યો:

    કાનથી સુંઘાય ના ને કાનમાં પૂમડું અત્તરનું બેસે,
    એમ એક છોકરીને સત્તરમુ બેસે !

    જો કોઈને યાદ હોય તો શેર સુધારી આપશો અને શક્ય હોય તો આખી ગઝલ જ મોકલજો. એડવાન્સમાં આભાર !

  6. uravshi parekh said,

    July 18, 2008 @ 10:33 pm

    ghani saras gazal chhe.
    varsad man vanchvani maja avi.
    ek ek kadi saras chhe.
    bahu gami.

  7. nilamdoshi said,

    July 19, 2008 @ 8:52 am

    મારી પ્રિય ગઝલ છે. પણ મને તો વરસાદમાં ઉલટી અનુભૂતિ થાય છે. સોળ વરસની કન્યા વરસાદમાં સત્ત્રર વરસની ઠરેલ યુવતી કેમ બની શકે ૵ હું તો બાવન વરસે યે વરસાદમાં સોળ વરસની બની જાઉ અને ભીંજાવા નીકળી પડું છું….

  8. વિવેક said,

    July 19, 2008 @ 11:24 pm

    આ વાતેય સાચી નીલમબેન…

  9. Mansuri Taha said,

    July 20, 2008 @ 12:47 am

    મને કાનમાં કહ્યું પુરાણી છત્રીએ,
    ”ઊઘડી જઈએ : અવસર જેવું લાગે છે…”

    કેટલી સરસ વાત, ઉદયન સાહેબને અભિનંદન આપવા જ પડે.

  10. Priyjan said,

    July 22, 2008 @ 10:32 am

    તબતર કરિ ગઈ આ ગઝલ તો!!

    મજા આવી ગઈ!!

  11. GURUDATT said,

    July 28, 2008 @ 1:46 pm

    ભીંજાવામાં નડતર જેવું લાગે છે :
    શરીર સુદ્ધાં, બખ્તર જેવું લાગે છે.

    મને કાનમાં કહ્યું પુરાણી છત્રીએ,
    ”ઊઘડી જઈએ : અવસર જેવું લાગે છે…”

    આ બે ય શેર ખૂબ ગમ્યા..

    સુંદર ગઝલ્..

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment