એમ કોઈ બહાર રહીને આપણી ભીતર રહે,
જેમ ઊડતા પંખીનો પડછાયો ધરતી પર રહે.
આમ અંદર બ્હાર એકાકાર થઈ જાશે પછી,
શો ફરક કે કોઈ મારી બ્હાર કે ભીતર રહે.
મુકુલ ચોક્સી

ગઝલ – રાકેશ હાંસલિયા

અશ્રુઓના ડાઘને જોતો રહ્યો,
હું ઠરેલી આગને જોતો રહ્યો.

વ્યર્થ હો બાકી બધું નિહાળવું,
એવી રીતે આભને જોતો રહ્યો !

આપવાની હો તું ગુલદસ્તો મને,
એમ તારા હાથને જોતો રહ્યો.

ધૂળિયો મારગ મને રોકી ન લે,
દૂરથી બસ ગામને જોતો રહ્યો.

જાણે લાગી હોય મારી ભીતરે,
એવી રીતે આગને જોતો રહ્યો.

ઊતરીને આવવાની હોય તું,
એમ અપલક ચાંદને જોતો રહ્યો !

મ્હેંકતા શબ્દો હતા સામે ઘણાં,
હું તો તારા નામને જોતો રહ્યો !

કોઈનીયે સ્હેજ પણ પરવા વગર,
આજ તારા ભાલને જોતો રહ્યો.

– રાકેશ હાંસલિયા

મનનીય રચના…

7 Comments »

  1. narendrasinh said,

    June 27, 2014 @ 3:24 AM

    અત્યન્ત સુન્દર ગઝલ્
    દરેક શેર સુન્દર

  2. kanchankumari p parmar said,

    June 27, 2014 @ 3:43 AM

    મન મન્દિરમા બેસાડિ તને રોજ તને પુજતો રહ્યો……

  3. Shah Pravinchandra Kasturchand said,

    June 27, 2014 @ 5:45 AM

    લાકડું હતું એ બળતી આગનું;
    એ રીતે આ દેહને જોતો રહ્યો.

  4. kiran said,

    June 27, 2014 @ 7:20 AM

    દીલ ને ગમે એવેી ગજલ

  5. pragnaju said,

    June 27, 2014 @ 9:42 PM

    સરસ ગઝલનો આ શેર વધુ ગમ્યો
    કોઈનીયે સ્હેજ પણ પરવા વગર,
    આજ તારા ભાલને જોતો રહ્યો.

  6. yogesh shukla said,

    June 28, 2014 @ 6:42 PM

    સુંદર રચના

  7. Sudhir Patel said,

    June 28, 2014 @ 11:53 PM

    સુંદર ગઝલ!
    સુધીર પટેલ.

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment