ગુંજન ગાંધી શ્રેણીમાંના બધા પોસ્ટ (કક્કાવાર), સંપૂર્ણ પોસ્ટ માટે ક્લીક કરો.
June 24, 2011 at 1:50 AM by વિવેક · Filed under ગઝલ, ગુંજન ગાંધી
તો અને ત્યારે નકામી થાય છે,
જિંદગી તારા વગર જો જાય છે.
એટલે તો પંખીઓ ઊડ્યાં નહીં,
વૃક્ષનુ મન રાતનું કચવાય છે.
મોજ કરવાની ગમે દરિયા તને,
નાવને તારી જ ચિંતા થાય છે.
તું ભલે હથિયાર માફક વાપરે,
આમ એને લાગણી કહેવાય છે.
તું કહે છે એકદમ ખાલી ને ખમ,
તો પછી આ રોજ શું વપરાય છે?
છેક પહોંચીને પછી પાછા વળ્યા,
ટોચ પર તો શ્વાસ બહુ રુંધાય છે.
– ગુંજન ગાંધી
ઇન્ટરનેટના માધ્યમથી આગળ આવેલા કેટલાક કવિઓમાં ગુંજન ગાંધી પણ એક મોખરાનું નામ છે. ગુજરાતી સાહિત્યિક સામયિકોમાં આ નામ આજ-કાલ અવારનવાર નજરે ચડતું રહે છે. ગુંજનની ગઝલો એના કલ્પનની મૌલિક્તાના કારણે અન્ય ગઝલોથી અલગ પડી આવતી જણાય છે. ‘ઇમોશનલ બ્લેક્મેલિંગ’ની પરિભાવના એ લાગણીના હથિયારવાળા શેરમાં કેવી સરસ રીતે ઉજાગર કરી શક્યા છે!
Permalink
October 13, 2007 at 5:24 AM by વિવેક · Filed under ગઝલ, ગુંજન ગાંધી, ઝાકળબુંદ
એક ટીપું આંખથી સરકી ગયું તો શું થયું?
એક જણ પાછું ફરી જીવી ગયું તો શું થયું?
જાગતા હોવા છતા મેં ડોળ ઊંઘ્યાનો કર્યો
એક સપનુ ભૂલથી આવી ગયું તો શું થયું?
લાગણી મારી ટકોરા બારણે પાછી વળી
ખોલવામાં સહેજ મોડું થઈ ગયું તો શું થયું?
જીંદગી આખી વીત્યું મારા ઉપર જે એ બધું,
એક પળ તારી ઉપર વીતી ગયું તો શું થયું?
કેટલી ઈચ્છાની ઉંમર ખૂબ મોટી થઈ હતી
એક-બે ઈચ્છાનું સગપણ થઈ ગયું તો શું થયું?
-ગુંજન ગાંધી
આત્મહત્યા એટલે કેવળ પળાર્ધમાત્રનો આવેશ. આવેશની એ પળ પસાર થઈ જાય તો મરતો માણસ મરવાનું ટાળી દે એમ વિજ્ઞાન કહે છે. સમય પર સીટી ન ઊંચકાય તો પ્રેશરકૂકર ફાટી જાય, એ રીતે અંદરોઅંદર ઘૂંટાયા કરતી વેદનાને નિકાસદ્વાર ન મળે તો માણસ તૂટી પડે એ બનવાજોગ છે. આવામાં એક સીટી વાગે, એક નિકાસદ્વાર હાથ લાગે, એક આંસુ આંખથી સરકી જાય એ કેવી મોટી વાત! અને મત્લાના ઉલા મિસરામાં મુઠ્ઠી બંધ રાખીને કવિએ કેવી સરસ રીતે એ કહી બતાવી છે! બાકીના શેર આ ઊંચાઈએ જઈ શક્યા હોત તો ગઝલ નિરવદ્યપણે વધુ આસ્વાદ્ય થઈ શકી હોત.
Permalink
