તું મને જોતાની સાથે ઓળખી લેશે, ન ડર;
ખુશબૂ પહેરીને ઊભો છું, છાંટીને ઝાકળ જરા.
વિવેક મનહર ટેલર

ગીત – પન્ના નાયક

શબ્દો ક્યાંથી ક્ષેમકુશળ હોય ? મૌનને ઘેરા ઘાવ પડ્યા છે
ડાબી જમણી ફરકે આંખો : હોઠ પરસ્પર લડી પડ્યા છે

કંઈ ફૂટ્યું છે: કંઈક તૂટ્યું છે,
ગાંઠ પડી છે ઝીણીઝીણી
એકમેકનો દોષ બતાવે :
સૂર્યપ્રકાશમાં વીણીવીણી

વાંસો જોઈને થાકી ગઈ છું : ચહેરાઓ તો રડી પડ્યા છે
શબ્દો ક્યાંથી ક્ષેમકુશળ હોય ? મૌનને ઘેરા ઘાવ પડ્યા છે

મરી ગયેલા સંબંધ સાથે
હસી હસીને જીવવાનું છે
પોત જ્યાં આખું ફાટી ગયું ત્યાં
ટાંકા મારી સીવવાનું છે

રેતીના આ થાંભલાઓ તો દહનખંડમાં ઢળી પડ્યા છે
શબ્દો ક્યાંથી ક્ષેમકુશળ હોય ? મૌનને ઘેરા ઘાવ પડ્યા છે

-પન્ના નાયક

4 Comments »

  1. કસુંબલ રંગનો વૈભવ said,

    May 13, 2007 @ 12:39 am

    શબ્દો ક્યાંથી ક્ષેમકુશળ હોય ? મૌનને ઘેરા ઘાવ પડ્યા છે
    ખરેખર સુંદર ભાવાભિવ્યક્તિ…આભાર……

  2. JayShree said,

    May 14, 2007 @ 1:02 pm

    મરી ગયેલા સંબંધ સાથે
    હસી હસીને જીવવાનું છે
    પોત જ્યાં આખું ફાટી ગયું ત્યાં
    ટાંકા મારી સીવવાનું છે

    excellent….
    મૃતઃપ્રાય સંબંધનું સચોટ વર્ણન.

  3. ધવલ said,

    May 15, 2007 @ 10:30 pm

    શબ્દો ક્યાંથી ક્ષેમકુશળ હોય ? મૌનને ઘેરા ઘાવ પડ્યા છે
    ડાબી જમણી ફરકે આંખો : હોઠ પરસ્પર લડી પડ્યા છે

    – જબરજસ્ત ઉપાડ !

  4. kanchankumari parmar said,

    October 28, 2009 @ 5:28 am

    કહિયુ તમે ત્યા ત્યા વરસિ છુ,સાવ કોરિ અને તરસિ છુ, લાગણિ ના પુર સાથે સામે પાર તરિએ છુ…..

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment