જિંદગીને કેમ જીવવી જોઈએ ?
એ પરીક્ષામાં તો પૂછાતું નથી !
નિનાદ અધ્યારુ

પલ -મણિલાલ દેસાઈ

સરકી જાયે પલ…
કાળ તણું જાણે કે એ તો વરસે ઝરમર જલ !

નહીં વર્ષામાં પૂર,
નહીં ગ્રીષ્મ મહીં શોષાય,
કોઈના સંગનિ:સગની એને
કશી અસર નવ થાય,
ઝાલો ત્યાં તો છટકે એવી નાજુક ને ચંચલ !

છલક છલક છલકાય
છતાં યે કદી શકી નવ ઢળી,
વૃન્દાવનમાં,
વળી કોઈને કુરુક્ષેત્રમાં મળી,
જાય તેડી પોઢેલાંને યે નવે લોક, નવ સ્થલ !

-મણિલાલ દેસાઈ

3 Comments »

  1. પ્રત્યાયન said,

    August 23, 2005 @ 2:15 pm

    Excellent little poem (geet) with noticable use of ‘pras’. If I reacall correcly, Manilal Desia was also a godd gazalkar of the early time (kalapi,shayada,kantharia etc) and more Gujarati than urdu oriented.

  2. narmad said,

    August 23, 2005 @ 5:20 pm

    Manilal Desai was born much later in 1939. He died at a very young age in 1966. He published only one kavyasangrah but gave us many memorable poems.

  3. પ્રત્યાયન said,

    August 24, 2005 @ 4:45 am

    thanks for the correct time frame…
    Am I correct about his gazal style?
    or there is (more or less) some other name during early Gujarati gazal?

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment