ન જાણે કોણ, ક્યારે આવી ઘૂંટી લે અઢી અક્ષર,
બને તો સ્વચ્છ રખો હરઘડી હૈયાની પાટીને !
મુસાફિર પાલનપુરી

હસ્તાયણ -રમેશ પારેખ

હાથ સૂમસામ બની મેજ પર પડેલા છે,
અસંખ્ય ઝાંઝવાને સ્પર્શવાથી મેલા છે.

અડે અડે ત્યાં ઉઝરડા પડે છે સપનાંને,
હાથને ટેરવાં સાથે જ નખ મળેલા છે.

આંગળી નામની પાંચે છિનાળ પુત્રીએ,
સળંગ હાથને બેઆબરૂ કરેલા છે.

કોઈના હાથને પસવારે હાથ કોઈનો,
તો થાય: મારા હાથ આ જ છે કે પેલા છે?

એક તો હાથનું પોત જ છે સાવ તકલાદી,
ને એમાં હસ્તરેખાઓના સળ પડેલા છે.

‘રમેશ’, હાથતાળી દઈ ગયો ભીનો સાબુ,
ને હાથ ઝાંઝવાને સ્પર્શવાથી મેલા છે.

-રમેશ પારેખ

દેવોનું રામાયણ હોય, માનવીઓનું હસ્તાયણ હોય. રામાયણ એ આદર્શની કથા છે; હસ્તાયણ વાસ્તવની વ્યથા છે.

કેટલી સહજ રીતે ર.પા. આ ગઝલમાં હાથના રૂપકનો ઉપયોગ કરીને માનવ સ્વભાવની બારીકીઓનું ચિત્રણ કરે છે એ માણવાલાયક છે. ગુજરાતી ગઝલ માટે આ રચના એક વધારે ઊંચેરો મુકામ છે..

3 Comments »

  1. સુરેશ said,

    November 13, 2006 @ 12:01 pm

    અદ્ ભૂત અભિવ્યક્તિ. આવા સાવ કોરાકટ નવા વિચાર ર.પા. કે ઉ. ઠ.જેવા જ લાવી શકે.

  2. ankur suchak said,

    March 19, 2007 @ 1:32 am

    Gret poet RAmesh Parekh is really !!!!!!

    Such a nice poet …..
    So creative

    NOw he is no more but his creation will remain long life.

    Ankur Suchak–98240 84122

  3. nishendu said,

    April 21, 2007 @ 12:37 pm

    કોઇ પાસે મરણોત્ત્રર?

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment