આમ તો આવડત, ને આમ શ્રદ્ધાનો વિષય,
એક કાગળની બની હોડી તરે વરસાદમાં.
રમેશ પારેખ

(પુષ્પગુચ્છ)- ગુલાબ દેઢિયા

તમારા હાથમાં
મઘમઘતો પુષ્પગુચ્છ જોઈને,
મનમાં થયું;
આટલાં બધાંને શું કરશો ?
એકાદ ફૂલ માંગી લઉં.
ને-
મેં તમારો હાથ માંગી લીધો.

– ગુલાબ દેઢિયા

અમેરિકા આવ્યો તો બધે ફૂલ આપવાનો મહિમા જોયો – વર્ષગાંઠ પર ફૂલ, લગ્ન પર ફૂલ, પ્રેમના પ્રસંગે ફૂલ અને મરણ-પ્રસંગે પણ ફૂલ. દેસી મગજમાં ફૂલ માણવાની વાત સમજાય પણ (ફૂલને તોડીને એ) ફૂલનો ગુલદસ્તો લઈ જવાની વાત ઝટ લઈને બેસે નહીં. જોકે હવે સમય જતા એ પણ શીખ્યો છું. એટલે આજે આ ફૂલને બદલે હાથ માંગી લેવાની વાતવાળું કાવ્ય હાથમાં આવ્યું તો દીલ અનાયાસ જ ‘બાગ-બાગ’ થઈ ગયું 🙂

7 Comments »

  1. ડૉ. મહેશ રાવલ said,

    October 9, 2008 @ 12:01 am

    સુંદર ચમત્કૃતિસભર અભિવ્યક્તિ…..!

  2. mahesh Dalal said,

    October 9, 2008 @ 6:37 am

    વાહ અતિ રમ્ય .. ઉર્મિ વહેતિ ..

  3. Shah Pravinchandra Kasturchand said,

    October 9, 2008 @ 8:54 am

    લોભને થોભ ના હોય.
    ફૂલે કરી દીધાને fool?
    એક થઈ ગઈ, ઠીક છે.
    હવે ના કરતા આવી ભૂલ.

    સરસ ફૂલગુલાબી રચના

  4. વિવેક said,

    October 9, 2008 @ 9:09 am

    સુંદર રચના… હાથ માંગી લેવાની વાત ગમી ગઈ…

  5. pragnaju said,

    October 9, 2008 @ 10:12 am

    સુંદર અછાંદસ
    ગુલાબ એટલે ગુલનુ આબ (પાણી)
    હાથમાં કયા ફૂલ? અને કોનો હાથ ?
    તે પ્રશ્ન છે!
    હેડ-હાર્ટ અને હેંડને ઘેરો સંબંધ.
    એક ગીત ગુંજે છે
    માંગ કે હાથ તુમારા
    મેંને માંગ લીઆ સંસાર

  6. uravshi parekh said,

    October 9, 2008 @ 7:33 pm

    કેટલુ સહેલુ હતુ…
    કેટલુ ભારે લાગતુ હતુ …
    અપણે તો એક જ બસ હતુ..

  7. ઊર્મિ said,

    October 13, 2008 @ 3:50 pm

    અરે વાહ… ક્યા બાત હૈ… ક્યા કવિતા હૈ… મજા આવી ગઈ…!!

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment