જગત જ્યારે જ્યારે કનડતું રહે છે,
મને કંઈક મારામાં જડતું રહે છે.
વિવેક મનહર ટેલર

ફરવા આવ્યો છું -નીરંજન ભગત

હું તો બસ ફરવા આવ્યો છું!
હું ક્યાં એકે કામ તમારું કરવા આવ્યો છું? 

અહીં પથ પર શી મધુર હવા
ને ચહેરા ચમકે નવા નવા !
-રે ચહું ન પાછો ઘેર જવા !
હું ડગ સાત સુખે ભરવા અહીં સ્વપ્નમહીં સરવા આવ્યો છું!

જાદુ એવો જાય જડી
કે ચાહી શકું બેચાર ઘડી
ને ગાઈ શકું બેચાર કડી
તો ગીત પ્રેમનું આ પૃથ્વીના કર્ણપટે ધરવા આવ્યો છું!

હું તો બસ ફરવા આવ્યો છું!
-નીરંજન ભગત

1 Comment »

  1. Suresh said,

    June 3, 2006 @ 5:16 am

    જીવન પ્રત્યેની આવી સહજ દ્રષ્ટિ ઘણા ભારેખમ શાસ્ત્રો કરતાં મધુર અને સાચી લાગે છે. જીવનનો આનંદ માણી શકીએ તો પછી કોઇ મોક્ષની જરૂર નથી.

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment