એમ કોઈ બહાર રહીને આપણી ભીતર રહે,
જેમ ઊડતા પંખીનો પડછાયો ધરતી પર રહે.
આમ અંદર બ્હાર એકાકાર થઈ જાશે પછી,
શો ફરક કે કોઈ મારી બ્હાર કે ભીતર રહે.
મુકુલ ચોક્સી

પડદો પડી ગયો ! – લલિત ત્રિવેદી

જાગી ઊઠ્યા ને જાત પર પડદો પડી ગયો
કાલે જીવ્યાની વાત પર પડદો પડી ગયો !

પડદો હલ્યો ને ભીંત પરનું ચિત્ર સળવળ્યું,
પડદાની એક નિરાંત પર પડદો પડી ગયો !

પરદાનશીન થૈ ગયો મારી સમક્ષ હુંય
મારી બધી મિરાત પર પડદો પડી ગયો !

પડદો ખૂલ્યો ને ગૃહમાં અંધારું થૈ ગયું
પ્રત્યેક જણની જાત પર પડદો પડી ગયો !

પડદો પડ્યો ને ગૃહમાં અજવાળું થૈ ગયું
ખુરશીની કાયનાત પર પડદો પડી ગયો !

સૂરજ ઊગ્યો ને પાત્ર સૌ સન્મુખ થૈ ગયાં…
પડદો પડ્યા-શી રાત પર પડદો પડી ગયો !

રિહર્સલોની જેમ ના ઘટના કશી બની
નાટકની એક વિસાત પર પડદો પડી ગયો !

– લલિત ત્રિવેદી

પડદો પડી જવાની એક જ ક્રિયાને કવિ અલગ અલગ શેરમાં અલગ અલગ અર્થમાં કેવી બખૂબી વર્ણવે છે એ જ ગઝલનું ખરું સૌંદર્ય છે.

5 Comments »

  1. Rakesh Thakkar, Vapi said,

    April 6, 2017 @ 5:08 AM

    ક્યા બાત !
    સૂરજ ઊગ્યો ને પાત્ર સૌ સન્મુખ થૈ ગયાં…
    પડદો પડ્યા-શી રાત પર પડદો પડી ગયો !

  2. poonam said,

    April 11, 2017 @ 5:37 AM

    રિહર્સલોની જેમ ના ઘટના કશી બની
    નાટકની એક વિસાત પર પડદો પડી ગયો !

    – લલિત ત્રિવેદી waah !

  3. લલિત ત્રિવેદી said,

    May 25, 2017 @ 3:48 PM

    આભાર સહુ મિત્રોનો

  4. Shah raxa said,

    March 29, 2023 @ 12:22 PM

    વાહ..વાહ..🙏💐

  5. Varij Luhar said,

    March 29, 2023 @ 12:30 PM

    ખૂબ સરસ ગઝલ

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment