નદીયું તો… – હર્ષદ ચંદારાણા
જોજનના જોજનની ખેપું ખેડું ને
. તોય નદીયું તો આઘી ને આઘી
. હો ભાઈ મારા, નદીયું તો આઘી ને આઘી
પાણીનું નામ જેને આપી શકાય
. એવું કૈં યે નથી મારી સાથમાં
નકશાઓ પાથરું તો ઠેરઠેર નીકળે
. વાંસવન સુક્કાં આ હાથમાં
એ સળગે કે કેમ એને ઠારું કે
. સાવ પછી બળતાંને લઉં પાછાં બાંધી
. હો ભાઈ મારા, નદીયું તો આઘી ને આઘી
વગડાની વાટોમાં, બાવળની કાંટ્યોમાં,
. સૂસવતા પવનોના રાગે
પડઘાના પહાડોમાં, ખીણોની ત્રાડોમાં,
. “ખળખળ”ના ભણકારા વાગે
મૃગજળ, જો હોત હું ય ભૂવો ભરાડી
. લેત નદીયુંને લાવવાનું સાધી
. હો ભાઈ મારા, નદીયું તો આઘી ને આઘી
– હર્ષદ ચંદારાણા
ગમે એટલી ખેપ ખેડો, ગમે એટલા હાથપગ હલાવો, પણ ઇચ્છાની નદીઓ કાયમ આઘી ને આઘી જ રહે છે…


Dr. Vrajlal Savaliya said,
January 15, 2026 @ 12:11 PM
વાહ શું સુંદર લય.
યોગેશ said,
January 15, 2026 @ 7:23 PM
બળતાંને લઉં પાછાં બાંધી… વાહ🌼🙏🏼
Pragna vashi said,
January 16, 2026 @ 1:58 AM
ખૂબ સરસ રચના , વાહહહ .
નકશાઓ પાથરું તો ઠેર ઠેર નીકળે —–
કવિને અભિનંદન .
લતા હિરાણી said,
January 16, 2026 @ 11:40 AM
લગભગ દરેક માણસના જીવનનો સાર, ઈચ્છાના ઘટાટોપ જંગલોની નિસ્સારતા…. નદીયુંના પ્રતીકથી કેવી સરસ નિરૂપાઈ છે!
લતા હિરાણી
http://www.kavyavishva.com
Vrajesh said,
January 16, 2026 @ 11:41 AM
વાહ… પાણીનું નામ…