એમ કોઈ બહાર રહીને આપણી ભીતર રહે,
જેમ ઊડતા પંખીનો પડછાયો ધરતી પર રહે.
આમ અંદર બ્હાર એકાકાર થઈ જાશે પછી,
શો ફરક કે કોઈ મારી બ્હાર કે ભીતર રહે.
મુકુલ ચોક્સી

એટલા દૂર ન જાઓ – ઉશનસ

વિનવું : એટલા દૂર ન જાઓ
કે પછી ક્યારેય યાદ ન આવો…

માનું : અવિરત મળવું અઘરું
માગ્યું કોને મળતું સઘળું?
કગરું, એટલા ક્રૂર ન થાઓ
કે પછી ક્યારેય યાદ ન આવો

જાણ્યું : નવરું એવું ન કોઇ
કેવળ મને જ રહે જે જોઇ;
તો ય લ્યો, આમ નિષ્ઠુર ન થાઓ
કે પછી ક્યારેય યાદ ન આવો

રાહ જોઇ જોઇ ખોઇ આખ્યું
શમણું એક તમ સાચવી રાખ્યું
એટલું એ હરી નૂર ન જાઓ
કે પછી ક્યારેય યાદ ન આવો

આ વેલ તો મેં આંસુથી રોઇ
પણ ફળની આશા ન કોઇ
પણ સમૂળા નિર્મૂળ ના થાઓ
કે પછી ક્યારેય યાદ ના આવો.

– ઉશનસ

2 Comments »

  1. Suresh shah said,

    October 5, 2014 @ 10:31 AM

    રાહ જોઇ જોઇ ખોઇ આખ્યું
    શમણું એક તમ સાચવી રાખ્યું
    એટલું એ હરી નૂર ન જાઓ
    કે પછી ક્યારેય યાદ ન આવો

    આદ્ભુત- એ હરી નૂર જાઓ

  2. Shah Pravinachandra Kasturchand said,

    October 5, 2014 @ 1:50 PM

    ભલેને તમે ગયા એટલે દૂર
    ‘ને અમે રહ્યા અહીંના અહીં.
    પણ સ્મૃતિમાં તમે સદાયે કે
    રચીને ગયા આ કવિત અહીં.

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment