આશા – નંદકુમાર પાઠક
પથ રે લાંબો ને ટૂંકું આયખું હોજી.
ગગને ગોરંભાયો મેહુલો
. વરસી વાદળી જાયજી;
શામાં રે ઝીલું હું પાણી બાવરો,
. ખોબે છલકાતું જાયજી;
. પથ રે લાંબો ને ટૂંકું આયખું હોજી.
ખીલતી વસંતની વાડીએ,
. આવ્યો ફૂલડાંનો ફાલજી;
કેમ રે ચૂટું હું ફૂલ આવડાં,
. છલકે ધરતીની છાબજી;
. પથ રે લાંબો ને ટૂંકું આયખું હોજી.
ઘૂઘવે સાગર કાળી રાત આ,
. દૂર ઊઘડે ઉજાશજી;
શઢ રે તૂટ્યા ને ડૂબે નાવડી,
. તૂટે તોયે ના આશજી;
. પથ રે લાંબો ને ટૂંકું આયખું હોજી.
– નંદકુમાર પાઠક
સરળ પણ સંતર્પક ગીતરચના… અનિલ ચાવડાનો શેર યાદ આવે:
અધીરો છે તને ઈશ્વર બધુંયે આપવા માટે,
તું ચમચી લઈને ઊભો છે દરિયો માંગવા માટે?
પ્રકૃતિનું ઔદાર્ય આપણી ક્ષમતા અને સમજ બહારનું છે. એ જે આપે છે, અઢળક ને અપાર આપે છે, પણ આપણો ખોબો જ નાનો પડે છે. આપણે કેવળ આશા ટકાવી રાખવાની છે… એ જ આપણને કાજળકાળી રાતમાંય ઉજાસ સુધી લઈ જશે.
