એમ કોઈ બહાર રહીને આપણી ભીતર રહે,
જેમ ઊડતા પંખીનો પડછાયો ધરતી પર રહે.
આમ અંદર બ્હાર એકાકાર થઈ જાશે પછી,
શો ફરક કે કોઈ મારી બ્હાર કે ભીતર રહે.
મુકુલ ચોક્સી

બે પંક્તિના ઘરમાં – મુકેશ જોષી

કમાલ છે ઈશ્વરની કેવું સ્તર રાખ્યું છે,
બે પંક્તિની વચ્ચે એણે ઘર રાખ્યું છે.

બે શબ્દોની વચ્ચે એના ઘરની બારી ખૂલે,
લયનો હિંડોળો બાંધી એ ધીમે ધીમે ઝૂલે.
શીર્ષકના તોરણમાં પણ અત્તર રાખ્યું છે. કમાલ છે….

અક્ષરના ઓશીકે પોઢી હસ્યા કરે એ મંદ,
એ ચાલે ને એની સાથે ચાલે સઘળા છંદ.
રસમાં લથબથ થાવાને સરવર રાખ્યું છે. કમાલ છે….

અર્થભરેલી ચાર દીવાલો એ પણ રંગબેરંગી,
અલંકારના ઝુમ્મર જોઈ હરખે ખૂબ ત્રિભંગી.
નેમપ્લેટમાં નામ છતાં કવિવર રાખ્યું છે. કમાલ છે…..

-મુકેશ જોષી

 

5 Comments »

  1. bharat vinzuda said,

    February 19, 2012 @ 10:15 am

    વાહ…

  2. ધવલ said,

    February 19, 2012 @ 4:05 pm

    સલામ !

  3. વિવેક said,

    February 20, 2012 @ 2:10 am

    નવા મિજાજનું અદભુત ગીત…

  4. jigar joshi 'prem said,

    February 23, 2012 @ 11:13 am

    વાહ્…

  5. pragnaju said,

    February 26, 2012 @ 5:18 am

    અલંકારના ઝુમ્મર જોઈ હરખે ખૂબ ત્રિભંગી.
    નેમપ્લેટમાં નામ છતાં કવિવર રાખ્યું છે.
    કમાલ છે

    યાદ્
    ન જવાબ છે, ન સવાલ છે,
    ન પૂછો કશું, શી કમાલ છે.
    દ્વય બંધ રાખી નયન અને,
    ભજતા રહો, એ વહાલ છે..

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment