નથી હલચલ કોઈ પણ, ખાસ જેને કહી શકાય, એવી…
હવે મન થઈ ગયું છે ગ્રીષ્મની બપ્પોરની માફક
શોભિત દેસાઈ

લે પૂળો મૂક્યો – રન્નાદે શાહ

સંબંધોના ચાસ ઉપર લે પૂળો મૂક્યો
ચકરભમર આ શ્વાસ ઉપર લે પૂળો મૂક્યો

ચારે પગમાં બાંધી જળને દોડે છે એ, દોડે છે એ, દોડે છે : છો દોડે
ચરણ પીગળી રેત સોંસરા પીગળે છે એ, પીગળે છે એ, પીગળે છે : છો પીગળે

મૃગ-મૃગના ભાસ ઉપર લે પૂળો મૂક્યો
તરસ-તરસના માસ ઉપર લે પૂળો મૂક્યો

બંધ નગરની રોજ વધે છે, રોજ વધે છે,રોજ વધે દીવાલો
બહાર, નગરની બહાર, નગરની બહાર, એકલા સાવ એકલા ચાલો

નગર-નગર આ ખાસ ઉપર લે પૂળો મૂક્યો
ખાલીખમ આવાસ ઉપર લે પૂળો મૂક્યો

-રન્નાદે શાહ

‘લે પૂળો મૂક્યો’ કહીને કવિ જે લય અને ઉપાડ લઈ ગીત જન્માવે છે એ એની અનવરુદ્ધ ગતિના કારણે વાંચતી વખતે શ્વાસ અટકાવી દે એવું મજાનું થયું છે. પંક્તિએ પંક્તિએ શબ્દ-પ્રયોગોનું અલગ-અલગ રીતે પણ એકધારું થતું રહેતું અનવદ્ય પુનરાવર્તન મજાના અર્થવલયો પણ સર્જે છે.

10 Comments »

  1. pragnaju said,

    June 15, 2008 @ 1:56 pm

    સરસ રચના
    મૃગ-મૃગના ભાસ ઉપર લે પૂળો મૂક્યો
    તરસ-તરસના માસ ઉપર લે પૂળો મૂક્યો
    વાહ્
    આ જગતમાં વાણી માત્ર સત્યાસત્યથી બહાર છે.એને સત્યમાં લઈ જવી હોય તો લઈ જવાય,અસત્યમાં લઈ જવી હોય તો લઈ જવાય.એ બેઉ આગ્રહપૂર્વક બોલાય એવું નથી. સત્યને સત્ય ઠરાવવા જશો તો અસત્ય થઈને ઊભું રહેશે,એવા જગતમાં સત્ય-અસત્યની ઉપર લે પૂળો મૂક્યો…

  2. Pravin Shah said,

    June 17, 2008 @ 5:14 am

    શબ્દ અને લયની એક નવી જ ભાત પાડતું સુંદર ગીત!

  3. Vijay shah said,

    June 17, 2008 @ 9:36 am

    સુંદર ગીત
    આભાર વિવેકભાઈ

  4. Suresh Jani said,

    June 17, 2008 @ 10:10 am

    સરસ લય અને ભાવવાળું, જીવનમાં ઉતારવા જેવું ગીત.

  5. Paresh said,

    June 17, 2008 @ 10:31 am

    જીવન જોત જોતા મા કેવુ બદલાયી ગયુ ,
    આવ્યો હતો કવિતા વાન્ચવા અને એક સરસ ગીત મલી ગયુ,
    શાહે એવુ તે શુ લખ્યુ કે મારુ મન મોહી ગયુ,
    જીવન જોત જોતા મા કેવુ બદલાયી ગયુ …

    Perry Joe

  6. પંચમ શુક્લ said,

    June 18, 2008 @ 6:03 am

    ગીત મજાનું છે. લય અને શબ્દચયન, પુનરાવર્તન મનમોહક છે.

  7. gopal parekh said,

    June 18, 2008 @ 6:13 am

    લય અને ભાવ સભર તબિયત લીલીછમ્મ કરી દે તેવું મીઠું મધ જેવું ગીત

  8. jugalkishor said,

    June 18, 2008 @ 7:01 am

    બહાર રણની રેતી અને ભીતર નગરની સુમસામ એકલતા !

    બંને બાજુ નકરી છલના વચ્ચેના જીવનની નરી વાસ્તવીકતા. મ્રુગજળ અને નાગરીકી જીવનની વાત ! બહુ જ બળુકા શબ્દો અને ઘુંટાયેલા લય દ્વારા સર્જક કેવું કામ લઈ શકે છે !!

    “ચારે પગમાં બાંધી જળને”…અને “ચરણ પીગળી રેત સોંસરા પીગળે છે” આ શબ્દો દ્વારા ઉભાં થતાં ચીત્રો ભારે અસર ઉભી કરે છે.

    નગરની વાત પણ એવી જ અસરકારક રીતે મુકાઈ છે. સર્જકને તો સલામ જ, પણ અહીં મુકનારનેય ધન્યવાદ આપવા જ ઘટે છે.

  9. Rajendra said,

    June 18, 2008 @ 8:17 am

    પ્રિય વિવેક,
    અમે ફોરિડા ના મેક્સિકો ના અખાત ના ફોર્ટમાયર ના કીનારે ખારા પાણીમા તરીએ,
    ને આ કાવ્ય વાચીને આ એકાઁત ભુલતા પુળો મુકી ગુજરાતી ને ગુજરાત્,

  10. Rajendra said,

    June 18, 2008 @ 8:24 am

    પ્રિય વિવેક,

    અમે ફલોરિડા ના મેક્સિકો ના અખાત ના ફોર્ટમાયર ના કીનારે ખારા પાણીમા તરીએ,
    ને આ કાવ્ય વાચીને આ એકાઁત ભુલતા પુળો મુકી ગુજરાતી ને ગુજરાત પાછા ફર્યા.

    રાજેન્દ્.

    http://www.yoaeast.net

    Please,Give our best to poet Rannade Shah.

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment