મેં શ્વાસ તારા નામનો ઊંડો લીધો જરા,
લોહીના પાને-પાને ત્યાં તો ઊભરી ગઝલ.
વિવેક મનહર ટેલર

– (અનામી) (સંસ્કૃત) અનુ. સુરેશ દલાલ

જ્યારે એ
મારા બાહુમાં પાછો આવશે
ત્યારે કોઈએ
કદીયે ન કરાવ્યો હોય
એવો અનુભવ કરાવીશ

જ્યાં ને ત્યાં
પ્રત્યેક સ્થળે
હું એનામાં ઓગળતી જઈશ

નવા ઘડાતા ઘડાની માટીમાં
જળની જેમ.

(અનામી)
-અનુવાદ: સુરેશ દલાલ

કેટલું સુંદર અને સચોટ પ્રેમકાવ્ય ! કોણે લખ્યું એની તો જાણ નથી પણ એનો અનુવાદ કરાવીને સુરેશભાઈએ પ્રેમીઓ પર જાણે ઉપકાર કર્યો છે.ચાક પર ગૂંદાતી માટીમાં નંખાતું પાણી પોતાનું અસ્તિત્વ ગુમાવીને માટીના કણ-કણને પલાળે છે ત્યારે એમાંથી ઘડાનું સર્જન થાય છે. જાત ન ઓગળે ત્યાં સુધી કોઈ પણ પ્રાપ્તિનો ચમત્કાર કદી શક્ય જ નથી…

16 Comments »

  1. ટીનું said,

    April 4, 2008 @ 2:21 am

    ખરેખર વિવેકભાઇ…
    એકદમ મજાનું ગીત…

    કોઇના અસ્તિત્વમાં જાત ઓગાળવાની તીવ્ર ઇચ્છા થઇ જાય એવું ગીત…

  2. jina said,

    April 4, 2008 @ 2:24 am

    sorry tinu, i have to use yr words..

    કોઇના અસ્તિત્વમાં જાત ઓગાળવાની તીવ્ર ઇચ્છા થઇ જાય એવું ગીત…

  3. pragnaju said,

    April 4, 2008 @ 8:40 am

    સુંદર ગીત
    તેવું જ ભાવવાહી ભાષાંતર.
    સંસ્કૃતમાંનુ મૂળ કાવ્ય જણાવવા વિનંતિ.
    આ પ્રેમની અનૂભૂતિ- તેનામાં લય થવૂં એ ઈશ્કે હક્કની અનુભૂતિ છે.જો કે સાંસારીક પ્રેમ માટે પણ ગણીએ તો આખરે તેનાં પછી જ તે તરફ વળવાનું છે.
    ધ્યાનમાં બેસતા પહેલા ગણગણાવવાની વાત-
    “જ્યાં ને ત્યાં
    પ્રત્યેક સ્થળે
    હું એનામાં ઓગળતી જઈશ
    નવા ઘડાતા ઘડાની માટીમાં
    જળની જેમ”

  4. ઊર્મિ said,

    April 4, 2008 @ 9:08 am

    વાહ…..!!!!!!!!!!!!

  5. Chiman Patel "CHAMAN" said,

    April 4, 2008 @ 9:09 am

    અમને આનો આસ્વાદ કરાવવા આપનો આભાર.

  6. સુનીલ શાહ said,

    April 4, 2008 @ 9:19 am

    ખુબ સુંદર.

  7. ભાવના શુક્લ said,

    April 4, 2008 @ 10:13 am

    અદભુત્!!!!!
    પ્રણયની અનુભુતિ શબ્દોમા વર્ણવવી અશક્ય છે પણ ચમત્કારો આજે પણ બને છે.

  8. Pinki said,

    April 4, 2008 @ 12:29 pm

    અનરાધાર પ્રણયોર્મિને શબ્દદેહ મળ્યો…. !!

    ઈશ્કેહકીકી કે ઈશ્કેઆશિકી
    પ્રેમની વાત છે સમર્પણ અને ત્યાગની ….!!

  9. Pinki said,

    April 4, 2008 @ 12:31 pm

    શ્રદ્ધાનો હો વિષય તો પુરાવાની શી જરૂર?
    કુરઆનમાં તો ક્યાંય પય’ગ’મ્બરની સહી નથી.
    -જલન માતરી

    headerના શેરમાં ‘ગ’ શરતચૂકથી રહી ગયો છે.

  10. Prabhulal Tataria (dhufari) said,

    April 4, 2008 @ 2:28 pm

    ડૉકટર સાહેબ
    તમારી નવી રજુઆત વાંચીને તમારો આ રસાવાદ કરાવવા બદલ ખૂબ ખૂબ આભાર
    આવા જ અન્ય સંશોધન કરી સદા મળતા રહેશો એવી આશા અસ્થાને તો નથી જ ને?
    બાકી આપણી આ ચાલતી મહેફીલ માટે તો એટલું જ કહી શકું
    “ધુફારી” મુક્વી મહેફીલ એ મહેફીલનું અપમાન છેઃ
    પણ દિલને સાથે લઇ જવું ક્યાં એટલું આસાન છે.

  11. વિવેક said,

    April 5, 2008 @ 1:30 am

    શ્રદ્ધાનો હો વિષય તો પુરાવાની શી જરૂર?
    કુરઆનમાં તો ક્યાંય પયમ્બરની સહી નથી.
    -જલન માતરી

    પ્રિય પિંકીબેન,

    આપના બારીક અવલોકન બદલ આભાર… વાચકોની આ સતર્કતા જ અમને ચોકન્ના રાખે છે.. પણ આ શેરમાં પયમ્બર શબ્દ જ બરાબર છે… કવિએ છંદ જાળવવા પયગમ્બર શબ્દના બદલે પયમ્બર શબ્દ વાપર્યો છે…

    ફરીથી આભાર…

  12. S said,

    April 6, 2008 @ 2:28 am

    hhiii

    Read ur mails on frindscafe mails..wanted to see what this site is all abt..but its in Gujrati language n I am a punjabi lady..:))) Well..all the best.

    regards

  13. upendra vasavada said,

    April 6, 2008 @ 8:20 pm

    excellent
    such thinking will make life more enjoyable & long lastibg

  14. Nilesh said,

    April 10, 2008 @ 12:59 am

    આ કાવ્યમા પન્ક્તિઓ વાચતાજ પ્રેમ નિ અનુભુતિ નો એહસાસ થતો જાય . ખુબજ સરસ .

  15. Prabhulal Tataria said,

    September 30, 2008 @ 2:01 pm

    શ્રી ડૉકટર સાહેબ

    તમે જે બે પંક્તિ મારા માટે લખી તે બદલ ખુબ ખુબ આભર
    પણ સાચી વાતએ છે કે,
    ખ્વાબોમેં આકે માશુકને ઇતના નિકમ્મા કર દિયા;
    વરના “ધુફારી” ભી મહેફીલમેં દો ચાર શે’ર કહ દેતે
    બાકી તો
    “ધુફરી”ને લાગે ચમક્તા સિતારાઓ;
    જાણે આભમાં જામ્યો મુશાયરો

  16. પ્રિતેશ પટેલ said,

    May 8, 2010 @ 8:58 pm

    મૂળ સંસ્કૃત કાવ્ય જણાવવા આગ્રહભરી વિનંતી…

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment