મૃગજળ – મુકેશ જોષી
હવે મૃગજળ મને તો બહુ વહાલ કરે છે
હાથ સ્હેજ લંબાવું ભીનો કરવા
છતાં રેતીના બાચકા ન્યાલ કરે છે
તરવા માટે હવે રેતી ને
આંખેથી ઝરવા માટેય હવે રેતી
ઇચ્છાના સાગરની કોણે કરી હશે
આવડી તે મોટી ફજેતી
અટકળની લહેરો તો આવી આવીને
ચૂંટી ખણીને સવાલ કરે છે
આ મૃગજળ તને કેમ વહાલ કરે છે.
શ્વાસોથી ફૂંકાતી કાળઝાળ લૂ :
રોજ શેકાતા જીવતરના ઓરતા
પાણીનું નામઠામ સાંભળ્યા છતાં
હજુ હોઠ નથી આછુંય મ્હોરતા
દરવાજે ટાંગી ગયું કોઈ સૂરજ
ને કિરણો આ ઘરમાં ધમાલ કરે છે
જાણે જીવતરમાં ઝાંઝવાંનો ફાલ ખરે છે
– મુકેશ જોષી
એક એક શબ્દે વેદના ઘૂંટાયેલી છે……
Ashok Bhatt said,
May 27, 2019 @ 4:21 PM
વાહ મુકેશભાઇ,
આન્નદ આન્નદ આન્નદ!
Himshaila Trivedi said,
July 24, 2025 @ 5:22 PM
‘મને શું શું ગમે કહું શું શું ગમે,અંધારી રાતે ઊંડા આકાશમાં તારા તણા પલકારા ગમે…’
કાવ્ય અહીં મૂકશો?
આગોતરા આભાર 🙏
વિવેક said,
July 24, 2025 @ 6:08 PM
@ હિમાંશુ ત્રિવેદી:
રચના સારી હોય તો પોસ્ટ કરવામાં અમને કોઈ બાધ નથી… પણ મારી પાસે એ રચના ઉપલબ્ધ નથી… આપની પાસે હોય તો મને ઇમેલ કરશો?
vmtailor@gmail.com