આ દર્દ મહોબ્બતનું જે હરગીઝ નથી મટતું,
ઉપરથી મજા એ કે મને એની દવા યાદ.
મરીઝ

વિદાયઘડી – સાબિર વટવા

August 20, 2015 at 12:30 AM by વિવેક · Filed under ગઝલ, સાબિર વટવા

ચંદ્ર ઝાંખો થાય છે, ‘રોકાઈ જાવ’!
હમણાં વા’ણું વાય છે, રોકાઈ જાવ!

એક ઘડીભર રાતની છે શી વિસાત?
વર્ષો વીતી જાય છે, રોકાઈ જાવ!

અપશુકન છે રોકવામાં, શું કરું?
મારું દિલ ગભરાય છે, રોકાઈ જાવ!

ચીબરી બોલી રહી છે આંગણે,
વનમાં ઘુવડ ગાય છે, રોકાઈ જાવ!

વાટમારુ છે નિરાશા માર્ગમાં –
કાફલા લૂંટાય છે, રોકાઈ જાવ!

હોઠ ઉપર છે ‘ખુદા હાફિઝ!’ છતાં
દિલમાં કૈં કૈં થાય છે, રોકાઈ જાવ!

આજ ‘સાબિર’ વારે વારે શું કહું?
હોઠે આવી જાય છે, રોકાઈ જાવ!

– સાબિર વટવા

જરા રોકાઈ જવા જેવી ગઝલ…

4 Comments »

  1. PRIYAVADAN PRAHLADRAY MANKAD said,

    August 20, 2015 @ 5:10 AM

    {Bhai Sabir Vatva]

    Ek ghazal thi pet bharayun nath, ‘Rokai jav!’

  2. ધવલ said,

    August 20, 2015 @ 11:02 AM

    ચંદ્ર ઝાંખો થાય છે, ‘રોકાઈ જાવ’ !
    હમણાં વા’ણું વાય છે, રોકાઈ જાવ !

    – સરસ !

  3. Yogesh Shukla said,

    August 20, 2015 @ 6:18 PM

    સરસ રચના ,

  4. ravindra Sankalia said,

    August 21, 2015 @ 3:35 AM

    કવિતા વાન્ચતા વાન્ચતા જ થાય કે રોકાઈ જઈએ. કેતલા બધા કારણો છે રોકાઈ જવાના?

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment