સંબંધમાં સમતા નથી, બંધન છે, બસ !
આ નવલો આવિષ્કાર છે કે શું છે, બોલ ?
વિવેક મનહર ટેલર

દીવાનગી પણ દોડશે -ગની દહીંવાળા

સ્પર્શથી નાતો હૃદય પોતાની રીતે જોડશે,
ટેરવાં નવરાં ! પરસ્પર ટાચકા કંઈ ફોડશે.

આ પ્રવાહો તો પવનનો સાથ લૈ દોડી રહ્યા !
શક્યતા પોતે જ શું અવસરનાં તોરણ તોડશે ?

આંતરિક સંબંધના શબ્દો તો નહીં ચૂકે વિવેક,
વારતા બનતાં કદી વસ્તુ મલાજો તોડશે.

ભાનમાં આવ્યા પછીની મૂંઝવણ તે આનું નામ !
અધસુણ્યું પડઘાય છે કંઈ: “મારો પીછો છોડશે?”

પગની સાંકળ, વહેલ ઘુઘરિયાળી જાણે લગ્નની,
એ જ રીતે ડોલતી દીવાનગી પણ દોડશે.

પુષ્પને ખીલ્યાનાં દૈ દઈએ અભિનંદન, ‘ગની’,
આ કળી જોશે તો શું ? મોઢું જરી મચકોડશે !

-ગની દહીંવાળા

સ્પર્શની સાથે પોતાની રીતે હૃદય નાતો જોડી જ લે છે, કેવી સાચુકલી વાત !  ચોથો શે’રમાં તો જાણે (ઓછેવત્તે અંશે) આપણા બધાની અનુભૂતિ કંડારાઈ છે… લાગણી હોય કે લગન હોય, વસ્તુ હોય કે વ્યક્તિ હોય- પીછો આસાનીથી ક્યાં છૂટે છે !

3 Comments »

  1. pragnaju said,

    November 11, 2009 @ 4:38 am

    મઝાની ગઝલના આ શેરો ખૂબ ગમ્યા
    ભાનમાં આવ્યા પછીની મૂંઝવણ તે આનું નામ !
    અધસુણ્યું પડઘાય છે કંઈ: “મારો પીછો છોડશે?”

    પગની સાંકળ, વહેલ ઘુઘરિયાળી જાણે લગ્નની,
    એ જ રીતે ડોલતી દીવાનગી પણ દોડશે.

  2. સુનીલ શાહ said,

    November 11, 2009 @ 8:06 am

    સુંદર ગઝલ…

  3. Faruque Ghanchi said,

    November 11, 2009 @ 2:06 pm

    સરસ સમાપન ગઝલને દિપાવે છે…

    પુષ્પને ખીલ્યાનાં દૈ દઈએ અભિનંદન, ‘ગની’,
    આ કળી જોશે તો શું ? મોઢું જરી મચકોડશે !

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment