ઉઘાડા દ્વાર જેવો થઈ
બધું આપીને બેઠો છું

ન ફૂટી પાંખ એ સ્થાને
ગઝલ સ્થાપીને બેઠો છું
ડૉ. મહેશ રાવલ

લઘુકાવ્ય -ગુરુનાથ સામંત (અનુ. સુરેશ દલાલ)

મેં મારી કવિતા
       તને વાંચી સંભળાવી’તી
તેં કહ્યું તું:
       ‘સમજાતી નથી’
કોરા ચહેરાની
       તે એક બપોર
મેં એવી જ
       સાચવી રાખી છે.

-ગુરુનાથ સામંત (મૂળ રચના મરાઠીમાં… અનુ. સુરેશ દલાલ)

4 Comments »

  1. pragnajuvyas said,

    November 26, 2007 @ 10:15 am

    ગુરુનુ લઘુ કાવ્ય
    સરસ
    ‘કોરા ચહેરાની
    તે એક બપોર’
    હૈયાસુના સમીપ અમથા ઢોળેલા હ્રુદયની વાત!
    કે
    વનવગડે વાદળીએ ઢોળેલા જળની વાત!!

  2. ભાવના શુક્લ said,

    November 26, 2007 @ 11:48 am

    કોઈક સમયે પડઘો થઈને પાછી ના ફરતી એ યાચના ના બપોરી કોરાપણાથી કાવ્ય કેટલુ ભીનુ ભીનુ થયુ!!!!!!!!!

  3. વિવેક said,

    November 26, 2007 @ 10:28 pm

    સરસ ભાવરચના… બપોર અને કોરા ચહેરાની તાદૃશ્યતા ઘણું કહી જાય છે !

  4. Pinki said,

    December 2, 2007 @ 1:58 pm

    મેં મારી કવિતા
    તને વાંચી સંભળાવી’તી
    તેં કહ્યું તું:
    ‘સમજાતી નથી’

    ભાવવિહિન કોરા ચહેરાની
    ખૂબ જ ભાવવાહી રચના……….. !!

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment