બાકી શરીર કૈં નથી ચહેરો છે દોસ્તો
ઓળખ, અટક ને નામનો પહેરો છે દોસ્તો

માણસ સુધી તો કઈ રીતે પહોંચી શકે કોઈ
દેખાય તેથી પણ વધુ ગહેરો છે દોસ્તો
નયન દેસાઈ

The crescent moon: પ્રતિપદા – ઉશનસ્

In the arid dark space
In such a vast pathlessness
Rises
A tiny fingerlike crescent
which beckons like an arrow-
and reads
‘The Road to Fullmoonness‘.

*

વેરાન ને કાજળ શ્યામ આભમાં
અનંત આ નિષ્પથતા વિશે ઊગી
પ્રતિપદા, દેવની અંગુલિશી,
જે તીરની જેમ અણીથી દાખવે:
વંચાય છે-
‘આ પૂર્ણિમા તરફ જાય વળી વળાંક’.

-ઉશનસ્

કવિ ઉશનસ્.ના આ અંગ્રેજી કાવ્યનો અનુવાદ એમણે પોતે જ કર્યો છે. અને ગુજરાતી કવિતા કરતાં અંગ્રેજી કાવ્ય કદાચ વધુ સહજ-સાધ્ય બન્યું છે. અમાસ પછીની પહેલી રાતે ઘેરું કાળું આકાશ પથહિનતાનો આભાસ કરાવતું હોય તેવામાં નાનકડી આંગળી સમો ચંદ્ર માર્ગદર્શક તીરની જેમ ઊગે ત્યારે આકાશમાં આ રસ્તો પૂર્ણિમા તરફ લઈ જાય છે એવું કવિને વંચાય છે. આ ‘વંચાય છે’ શબ્દપ્રયોગ નાની અમથી આ વાતને ‘કવિતા’ બનાવે છે…

(પ્રતિપદા=હિંદુ મહિનાનાં બે પખવાડિયાંની પહેલી તિથિ, એકમ, પડવો.)

8 Comments »

  1. mahesh Dalal said,

    October 9, 2008 @ 6:33 am

    બહુજ સુન્દર કલ્પ્ના..

  2. ધવલ said,

    October 9, 2008 @ 8:32 am

    સલામ !

  3. shailesh pandya said,

    October 9, 2008 @ 11:56 am

    ખુબ સરસ….વાહ ….

  4. uravshi parekh said,

    October 9, 2008 @ 7:19 pm

    સરસ છે.
    અન્ધરા મા થિ અજવળા તરફ જવાનો રસ્તો.
    દરેક મુશ્કેલિ મા રસ્તો બતાવનારુ તો કોઇક તો હોય જ છે.
    જોવુ જોઇયે, અને દેખાવુ જોઇયે.

  5. uravshi parekh said,

    October 9, 2008 @ 7:25 pm

    સરસ છે.
    અન્ધરા મા થિ અજ્વળા તરફ જવનો રસ્તો.
    મુશ્કેલિ મા કોઇક તો રસ્તો હોય જ છે.
    જોવો જોઇયે, અને દેખવો જોઇયે.

  6. pragnaju said,

    October 11, 2008 @ 3:31 pm

    ખૂબ સુંદર
    વંચાય છે-
    ‘આ પૂર્ણિમા તરફ જાય વળી વળાંક’.

  7. પંચમ શુક્લ said,

    October 11, 2008 @ 6:35 pm

    આ પૂર્ણિમા તરફ જાય વળી વળાંક’ – કેવી સરસ રીતે પૂર્ણિમા સુધી પહોંચવાની વાત કહેવાઈ છે. આને કહેવાય કવિદૃષ્ટિ!

  8. kaju said,

    October 17, 2008 @ 12:36 pm

    સરસ

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment