પુષ્ટ બનતું જાય છે એકાંત આ,
મન, સમાલી લે આ વધતા મેદને.
ચિનુ મોદી ‘ઈર્શાદ’

આ તે કેવું ? – કૃષ્ણ દવે

ઝરણાનું દે નામ અને ના આપે વહેવું ! આ તે કેવું ?
શબ્દો સાથે કામ ને પાછું મૂંગા રહેવું ! આ તે કેવું ?  

રણની જેવું તરસી પડીએ તોય વહે તું અધ્ધર ?
ઝાકળ જેવું વરસી પડીએ તોય કહે તું પથ્થર ?
તું બોલે બેફામ ને મારે કંઇ ના કહેવું ? આ તે કેવું ?

હોય વૃક્ષની જાત અને ના છાંયો આપે ?
છે અમાસની રાત અને પડછાયો આપે?
માંગું ખુલ્લેઆમ ને તારે કંઇ ના દેવું ? આ તે કેવું ?

મત્સ્ય હોઉં ને જળને કંઇ તરવાનું પૂછું ?
વાદલ છું તો વરસું કંઇ સરનામું પૂછું ?
ભીંજે આખું ગામ ને કોરું એક જ નેવું ! આ તે કેવું ?

કૃષ્ણ દવે

2 Comments »

  1. radhika said,

    March 21, 2006 @ 12:22 am

    મત્સ્ય હોઉં ને જળને કંઇ તરવાનું પૂછું ?
    વાદલ છું તો વરસું કંઇ સરનામું પૂછું ?
    ભીંજે આખું ગામ ને કોરું એક જ નેવું ! આ તે કેવું ?

    ખુબ સુંદર રચના છે.

    શ્રી અવિનાશ વ્યાસની આ રચના જેમ જ

    એમ કાંઈ પુછીને થાય નહી પ્રેમ ,
    દરીયાના મોજા કદી રેતીને પુછે તને ભીંજાવુ ગમશે કે કેમ ?

  2. પ્રત્યાયન said,

    March 21, 2006 @ 2:15 pm

    I guess Tushar Shukla has also written similar song!

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment