કૃષ્ણ નામે ગ્રંથ ના સમજાય તો પણ,
સાવ સીધો ને સરળ અનુવાદ રાધા !
મૂકેશ જોશી

ભીંજાઈએ – પંકજ વખારિયા

છે દિવસ ઓછા, હજી પણ ચલ, પ્રિયે! ભીંજાઈએ
આ છલોછલ આંખના છે સમ તને, ભીંજાઈએ

સાવ સૂકીભઠ્ઠ ધરા જેવા અધર પર લીલાંછમ
ગીત ઊગી જાય પાછાં એ હદે ભીંજાઈએ

મેહ વરસે છે સરાજાહેર તો શા કારણે
ખાનગીમાં, એકલાં છૂપાઈને ભીંજાઈએ?

પીઢ લોકોને ભલે રહી ના પલળવાની ગરજ,
પણ ફરજ છે આપણી તો, આપણે ભીંજાઈએ.

બે ઘડી શંકા-દુવિધાને ફગાવી દઈ, ચલો
કોઈ અનરાધારે અનહદ ભીંજવે, ભીંજાઈએ

રહી ગયા રંક ઓરડાની કોરીકટ ભીંતો સમા
દે ખુદા ! વરસાદ છપ્પર ફાડકે, ભીંજાઈએ

– પંકજ વખારિયા
(૧૩-૦૭-૨૦૧૬)

આવું-આવું કરીને વરસાદ સતત હાથતાળી દઈ જતો હોય એવામાં આવી જ ગઝલ સૂઝે ને? બધા જ શેર સરાબોળ ભીંજવી જાય એવા. આવી પાણીદાર મેઘ-મલ્હારી ગઝલ વાંચીને પણ જો વરસાદ આપણને ભીંજવવા ન આવે તો જ નવાઈ…

3 Comments »

  1. KETAN YAJNIK said,

    July 21, 2016 @ 4:44 am

    ચાલ પણ , હોય કઈ પણ મુશળધાર,સરવડા કે માવઠું,પણ ભીંજાઈએ

  2. Pravin Shah said,

    July 21, 2016 @ 6:35 am

    Ame to, bhai, aa vanchi ne ja, bhinjai gaya. Khub saras !

  3. Rakesh Thakkar, Vapi said,

    July 21, 2016 @ 7:57 am

    ગઝલમાં ભીંજાવાની મજા આવી.
    સરસ.
    મેહ વરસે છે સરાજાહેર તો શા કારણે
    ખાનગીમાં, એકલાં છૂપાઈને ભીંજાઈએ?

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment