જીવતાં જે ભરોસો હતો ઈશ પર, એ મર્યા બાદ બેફામ સાચો પડ્યો,
જાત મારી ભલે ને તરાવી નહીં, લાશ મારી પરંતુ તરાવી દીધી.
બરકત વિરાણી 'બેફામ'

ગઝલ – હિમલ પંડ્યા ‘પાર્થ

બે ઘડીની આ રમતને શું કરું?
શ્વાસ સાથેની મમતને શું કરું?

આખરે તો હારવાનું છે પછી,
મોત સામેની લડતને શું કરું?

આંખથી એ તો સરી જાશે કદી,
આંસુઓ કેરી બચતને શું કરું?

પાછું વાળી જોઉં તોયે વ્યર્થ છે,
હું ગયેલા એ વખતને શું કરું?

બેઉ પક્ષેથી એ નભવી જોઈએ!
પ્રેમની પહેલી શરતને શું કરું?

લાગણી આપો જરા તો ઠીક છે,
આ ઉપેક્ષાઓ સતતને શું કરું?

‘પાર્થ’ જેને શોધતાં થાકે ચરણ,
સ્વપ્નમાંના એ જગતને શું કરું?

– હિમલ પંડ્યા ‘પાર્થ

કેવી સ-રસ ગઝલ… એક-એક શેર પાણીદાર !

નાની ઉંમરે મૃત્યુને સન્મુખ આવી ઊભેલું જોનાર અને સદનસીબે જીવતદાન પામનાર આ યુવા કવિની ગઝલોમાં મૃત્યુનો સંસ્પર્શ સતત વર્તાતો જોવા મળે છે…

7 Comments »

  1. Jigar said,

    June 24, 2016 @ 3:44 am

    Kharekhar uttam rachna !!

  2. Harsh said,

    June 24, 2016 @ 4:18 am

    No I don’t think so

  3. Rakesh Thakkar, Vapi said,

    June 24, 2016 @ 4:59 am

    Nice
    પાછું વાળી જોઉં તોયે વ્યર્થ છે,
    હું ગયેલા એ વખતને શું કરું?

  4. binitapurohit said,

    June 24, 2016 @ 6:37 am

    આંખથી એ તો સરી જાશે કદી,
    આંસુઓ કેરી બચતને શું કરું?
    વાહ …

  5. Yogesh Shukla said,

    June 24, 2016 @ 5:07 pm

    વાહ ,..કવિ શ્રી ઉત્તમ ગઝલ અને તેમાં પણ
    આ શેર ,…………..
    આખરે તો હારવાનું છે પછી,
    મોત સામેની લડતને શું કરું?

  6. Neha said,

    June 25, 2016 @ 8:18 am

    Saras ghzl
    pn aa kavi ni anya rachnao same zankhi paDe..

    Maaf karsho
    pn aa maru angat mantavy chhe.

  7. HARISH VYAS said,

    June 27, 2016 @ 6:50 am

    Khub sàras rachna

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment