સદી આખી ખંડેર મોંહે-જોના,
મકાનો તો છે, ઘરનો રસ્તો નથી.
વિવેક મનહર ટેલર

ગઝલ – મેહુલ પટેલ ‘ઈશ

ઓઢીને અંધાર ઊભો છું,
ઘેનમાં ચિક્કાર ઊભો છું!

દોડતા અઠવાડિયા વચ્ચે
હું બની રવિવાર ઊભો છું !

મારી અંદર ના પ્રવેશો, લ્યા
હું જ મારી બ્હાર ઊભો છું !

કેટલું મોડું કરીશ ઈશ્વર ?
ક્યારનો તૈયાર ઊભો છું

જે ગમે તે રૂપમાં ચાહો,
રૂપ લઈ દસ-બાર ઊભો છું

-મેહુલ પટેલ ‘ઈશ

મજાની ગઝલ… વચ્ચેના ત્રણ શેર ઉત્તમ…

10 Comments »

  1. urvashi parekh. said,

    January 9, 2015 @ 3:21 am

    ખુબજ સરસ. દોડતા અઠવાડીયા વચ્ચે, હુ બની રવીવાર ઉભો છુ. અને કેટલુ મોડુ કરીશ ઇશ્વર? ક્યારનો તય્યાર ઉભો છુ.

  2. Ashok Vavadiya said,

    January 9, 2015 @ 3:22 am

    Very Very Nice Ish…

  3. mehul patel said,

    January 9, 2015 @ 3:24 am

    આભાર સાહેબ

  4. ધવલ said,

    January 9, 2015 @ 9:20 am

    દોડતા અઠવાડિયા વચ્ચે
    હું બની રવિવાર ઊભો છું !

    – સરસ વાત !

  5. vimala said,

    January 9, 2015 @ 1:32 pm

    દોડતા અઠવાડિયા વચ્ચે
    હું બની રવિવાર ઊભો છું

    કેટલું મોડું કરીશ ઈશ્વર ?
    ક્યારનો તૈયાર ઊભો છું

    જે ગમે તે રૂપમાં ચાહો,
    રૂપ લઈ દસ-બાર ઊભો છું
    સરસ્…સરસ્….સરસ્ ….

  6. Shah Pravinachandra Kasturchand said,

    January 9, 2015 @ 3:10 pm

    આપણને આપણી વાતો
    અમને મારી કેવી લાતો
    ઊંઘમાં ચકચૂર સૂતા’તા
    જાગ્યા ખાઈ મધુર લાતો

    બહુ જ સરસ રચના જોવા મળી.રણમાં જાણે મીઠા જળની
    વીરડી મળી હોય એવું લાગ્યું.

    મસ મોટા અભિનંદન્ !

  7. Sudhir Patel said,

    January 9, 2015 @ 8:41 pm

    સુંદર ગઝલ!

  8. yogesh shukla said,

    January 9, 2015 @ 9:37 pm

    મારી અંદર ના પ્રવેશો, લ્યા
    હું જ મારી બ્હાર ઊભો છું !

    કવિ શ્રી ખરેખર મારી દિલ -મન ગાર્ડન, ગાર્ડન થઇ ગયું ,
    વારંવાર વાંચવાનું મન થાય છે ,

  9. La Kant Thakkar said,

    January 10, 2015 @ 12:12 am

    મેહુલ પટેલ ‘ઈશ’ ,ઉપનામ /તખલ્લુસ સરસ …ગમ્યું !,
    “હું જ મારી બ્હાર ઊભો છું ! વિશેષ. “તેજ-તિમિરની સીમા પાર કૈંક ક્ષણોની સફર ,આનંદ.” જેવું…
    “ઈશ્વર” ‘ અને ‘ આનંદ ‘માં ફરક શું ? ‘સત’ એનું.’ચિત્ત’ આપણું …પછી જે હોય એ જ “આનંદ”
    આપણે તો બસ …ઉભા ઉભા “પ્રતીક્ષા” જ કરવાની છે ….
    …અને આ બધા ક્ષણિક મનોભાવો જ છે ! એ પણ સમજણમાં વસે તે જ ….ખરું ને?

    “સંવેદના-ધારા શમી, થવાયું સ્થિર-સમથળ,આનંદ,
    ખુદને મળ્યા,ખુદાની ખેર થયાનો એહસાસ,આનંદ.

    આવજાવ બધી થમી,વિચારભાવો શમ્યા, આનંદ,
    સમય સમજણની ધારે સરકે,સમમાં સ્થિર,આનંદ.

    “નિસર્ગની નિશ્રામાં અલસ આશાયેશની ક્ષણો,આનંદ,
    ઇન્દ્રિયો થૈ સંતૃપ્ત, સંતોષ-સુખની આ ક્ષણો,આનંદ.

    દ્વન્દ્વની દ્વિધા મટી,દેહાધ્યાસથી થયા અલિપ્ત,આનંદ,
    પ્રાણ-તેજ શક્તિ બની વિલસું, ચોતરફ,મુક્ત આનંદ.” “કંઈક”
    -લા’ કાન્ત / ૧૦.૧.૧૫

  10. Harshad said,

    January 10, 2015 @ 2:32 pm

    ભાઇ મઝા આવી ગઇ!!!

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment