જરા મોડું થયું પણ આખરે એની દયા ઊતરી,
અમસ્તી લાશ કંઈ દરિયા ઉપર તરતી નથી હોતી.
મરીઝ

ક્યાં છે ? – સુધીર પટેલ

જાત આખીય હચમચી કયાં છે ?
વેદના પણ જરા બચી ક્યાં છે ?

વાર તો લાગશે હજી નમતા,
ડાળ લૂમે લૂમે લચી ક્યાં છે ?

એટલે શબ્દનાં વળે ડૂચા
વાત ભીતર કશી પચી ક્યાં છે ?

મૌન પથ્થર સમું ધરી બેઠા,
વાત મારી કોઈ જચી કયાં છે ?

સોળ શણગાર કૈં સજે ‘સુધીર’,
એ ગઝલ તો હજી રચી ક્યાં છે ?

– સુધીર પટેલ

સુધીર પટેલ નોર્થ કેરોલિના, યુએસએમાં રહે છે. એમની રચનાઓ ગુજરાતી ગઝલ, ઝાઝી.કોમ, ગઝલ-ગુર્જરી વગેરેમાં પ્રકાશિત થાય છે. એ ઉપરાંત એમના બે કાવ્યસંગ્રહો નામ આવ્યું હોઠ પર એનું અને મૂંગામંતર થઈ જુવો પ્રગટ થયા છે.

1 Comment »

  1. વિવેક said,

    March 2, 2006 @ 9:15 am

    વાર તો લાગશે હજી નમતા,
    ડાળ લૂમે લૂમે લચી ક્યાં છે ?

    -સુંદર ભાવાભિવ્યક્તિ! પંડમાં વધે ત્યારે નમતા જવાની પ્રકૃતિની સહજવૃત્તિનો મનુષ્યજાતમાં અભાવ હોવાનો વિરોધાભાસ એક કડવાશ સાથે અનુભવાય છે.

    સુંદર કવિકર્મ.

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment