દિવસો જ દોસ્ત જેમ અહીં આથમી ગયા,
સૂરજની જેમ નહીં તો અમે પણ ઊભા હતા !
શ્યામ સાધુ

અમને ગમે – ‘ગની’ દહીંવાળા

શ્વાસ થઇ આવો અને રહી જાય અંતરમાં તમે,
બારમાસીને હ્રદય-ક્યારીમાં રોપીશું અમે.

આંખથી વાસંતી એવાં વહાલ વેર્યાં વહાલમે,
જાણે ટહુકો જઈ વસ્યો હો આમ્રવનની સોડમે !

શબ્દ છું બારાખડીનો, હોઠ પર મેલો મને,
પ્રેમભાષામાં રણકતો રહીશ કોઈ પણ ક્રમે.

બાગમાં આ જીવતાં સ્મારક રચ્યાં છે માળીએ,
રાત-દી જેઓ પવન આરોગે ને ફોરમ વમે.

ત્યાં જઈ ખોડાશે આ મધ્યાહ્ન-માતેલાં ચરણ,
સૂર્ય ટાઢોબોળ થૈ જે જે ક્ષિતિજે જઈ નમે.

પ્રેમનો મારગ ! કે પગ થાકે, છતાં પ્રસ્થાન થાય,
કેડીની તો વાત શું ! પદચિહ્નમાં રસ્તા રમે.

આ સ્ફટિક સરખો છલોછલ નીરનો પ્યાલો, ‘ગની’,
રંગ એમાં કોઇપણ આવી પડે, અમને ગમે.

– ‘ગની’ દહીંવાળા

સામાન્ય રીતે ગઝલ દર્દનું ગીત હોય છે…..આ ગઝલ વાંચીને બાગબાગ થઇ જવાયું….

4 Comments »

  1. nehal said,

    January 18, 2015 @ 3:23 am

    Waah. …maza aavi gai…sachche j dil baag baag thai gayu.

  2. ધવલ said,

    January 18, 2015 @ 10:18 am

    પ્રેમનો મારગ ! કે પગ થાકે, છતાં પ્રસ્થાન થાય,
    કેડીની તો વાત શું ! પદચિહ્નમાં રસ્તા રમે.

    – વાહ

    યાદ આવી આસિમ રાંદેરીની પંક્તિઓ

    એ જ મુસાફિર જગમાં સાચો,
    જેની પાછળ મંઝિલ ભટકે.

  3. Harshad said,

    January 18, 2015 @ 11:08 am

    What to say about Ganibhai? He was a SOUL of Gazal. This creation shows his height in Gazal creating, straight come from heart.

  4. Hitesh Topiwala said,

    January 19, 2015 @ 2:26 am

    સરસ ગઝલ

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment