આંસુનો અવતાર પૂરો થઈ ગયો સમજો,
એક કે બે ક્ષણ સુધી પાંપણની વચ્ચે છું.

દિલીપ શ્રીમાળી

પાસપાસે – માધવ રામાનુજ

પાસપાસે તો યે કેટ્લાં જોજન દૂરનો આપણે વાસ !
જેમ કે ગગન સાવ અડોઅડ તો ય છેટાંનો ભાસ.

રાત-દી નો સથવાર તે સામે મળવાનું તો
કોઇ દહાડો સુખ મળતું નથી,
આવકારાનું વન અડાબીડ, બારણું ખોલી
ફળિયામાં સળવળતું નથી;

આસુંને યે દઇ દીધો છે ભવનો કારાવાસ…
પાસપાસે તો યે કેટ્લાં જોજન દૂરનો આપણે વાસ !

ઝાડથી ખરે પાંદડું એમાંય
કેટલાં કિરણ આથમ્યાનું સંભારણું હશે?
આપણી વચ્ચે ‘આવજો’ની કોઇ ભીંત હશે,
કે યાદ જેવું કોઇ બારણું હશે?

પડખે સૂતાં હોય ને લાગે શમણાનો સહવાસ !
જેમ કે ગગન સાવ અડોઅડ તો ય છેટાંનો ભાસ.

-માધવ રામાનુજ

ઘણીવાર વિચાર આવે કે ભગવાન બુદ્ધને આવી કોઈ વેદના નહિ થતી હોય …. પરંતુ આવી માનવ-સહજ વેદના વિના જીવન કેવું થઇ જતું હશે !! અનુભવે જ સમજાય એવી વાત છે……

8 Comments »

  1. Rina said,

    March 11, 2013 @ 1:26 am

    Awesome

  2. Jayshree said,

    March 11, 2013 @ 3:50 am

    http://layastaro.com/?p=3685 🙂

  3. perpoto said,

    March 11, 2013 @ 3:52 am

    સુંદર ગીત.
    તીર્થેશભાઇ,બુધ્ધ,આ વેદનાથી છુટવા માટે જ તો ,મહેલ છોડી ગયાં…..

  4. pragnaju said,

    March 11, 2013 @ 10:01 am

    ખૂબ સરસ ગીત,
    ઝાડથી ખરે પાંદડું એમાંય
    કેટલાં કિરણ આથમ્યાનું સંભારણું હશે ?
    આપણી વચ્ચે ‘આવજો’ની કોઈ ભીંત હશે,
    કે યાદ જેવું કોઈ બારણું હશે ?
    પડખે સૂતાં હોય ને લાગે સમણાંનો સહવાસ !
    જેમ કે, ગગન સાવ અડોઅડ તોય છેટાંનો ભાસ.
    નેહાની વેદના કદાચ આવી હશે ?
    બાકી તેમનો પરિચયમા તેમનું આ ગીત યાદ આવે…

    આપણે તો ભૈ રમતારામ !
    વાયરો આવે-જાય એણે ક્યાંય બાંધ્યાં ના હોય ગામ

    વાદળ કેવું વરહે, કેવું ભીંજવે ! એવું ઊગતા દીનું વ્હાલ !
    આછેરો આવકાર મળે, બે નેણ ઢળે –
    બસ, એટલામાં તો છલકી થાઈં ન્યાલ !
    મારગે મળ્યું જણ ધડીભર અટકે, ચલમ પાય
    ને પૂછે – કઈ પા રહેવાં રામ ?
    વાયરો આવે-જાય એણે ક્યાંય બાંધ્યાં ના હોય ગામ
    ઓઢવાને હોય આભ, ઉશીકાં હોય શેઢાનાં, પાથરેલી હોય રાત;
    સમણાંના શણગાર સજીને ઊંધ આવે
    ને પાંખડીઓ-શા પોપચે આવે મલકાતું પરભાત,
    ઝાકળમાં ખંખોળિયું ખૈ ને હાલતા થાઈ, પૂછતા નવાં નામ…
    આપણે તો ભૈ રમતારામ !

  5. Maheshchandra Naik said,

    March 11, 2013 @ 7:09 pm

    પડખે સૂતા હોય ને લાગે સમણાનો સહવાસ !
    જેમ કે, ગગન સાવ અડોઅડ તોય છેટાનો ભાસ
    સરસ ગીત …………
    કવિશ્રી માધવ રામાનુજને અભિનદન………………

  6. Harikrishna. (HariK) Patel said,

    March 13, 2013 @ 11:10 am

    ખ્રેખ્ર ખુબ જ સ્ર્સ
    ધન્ય્વાદ્

  7. Harsha vaidya said,

    March 15, 2013 @ 11:11 pm

    આ ગી ત મને ખૂબ જ ગમતું ગિત છે.અને ખાસ તો એ વાતનું ગૌરવ છે કે મારી ગુરુ-બેલડીએ ગયું છે.શ્રી.રાસભાઈ અને વિભાબહેન.તેમણે અનેકાનેક વંદન.

  8. Harsha vaidya said,

    March 15, 2013 @ 11:13 pm

    આ ગી ત મને ખૂબ જ ગમતું ગીત છે.અને ખાસ તો એ વાતનું ગૌરવ છે કે મારી ગુરુ-બેલડીએ ગાયું છે.શ્રી.રાસભાઈ અને વિભાબહેન.તેમણે અનેકાનેક વંદન.

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment