દર્દ હો કે ખુશી જીવનની હો,
બેયમાં આંખમાં તરે ઝાકળ.
વિવેક મનહર ટેલર

(અવળી ચાલ, અજાયબ કેડા) – સંજુ વાળા

અવળી ચાલ, અજાયબ કેડા
એક જ ડગલે માપી લીધા ત્રણે કાળના છેડા.

ભાતભાતનાં ભાવભોજથી તસતસતાં તરભાણાં,
અબૂધની આગળ મૂકેલાં અઘરાં કોઈ ઉખાણાં;
ચાખે એ સહુ નાચે લઈને માથે નવ નવ બેડાં,
અવળી ચાલ, અજાયબ કેડા.

ધખધખતી એક ધૂન ચડાવી લખીએ લખ સન્દેસા.
પગ થઈ જાતા પવનપાવડી, હાથ બન્યા હલ્લેસાં;
મીટ-અમીટે એ જગ જોવા, વિણ વાયક વિણ તેડાં,
અવળી ચાલ, અજાયબ કેડા.

– સંજુ વાળા

જમાનો એનો છે જે પોતાની રાહ પોતે કંડારે છે. બીજાની ચાલ કે બીજાએ ચાતરેલી કેડી નહીં પણ જરા અવળું કરી શકો તો ભૂત, વર્તમાન ને ભવિષ્ય – બધું જ તમારું છે. પંક્તિ-દર પંક્તિમાં છવાયેલો વર્ણાનુપ્રાસ (alliteration) કવિતાના નિર્મિત સંગીતની ભીતર એક બીજું સંગીત ઉમેરે છે, જાણે કે શરણાઈની પછીતે ઝાંઝરી !

5 Comments »

  1. Manish V. Pandya said,

    October 18, 2014 @ 2:43 am

    સુંદર રચના. પ્રશંસનીય.

  2. Sanju Vala said,

    October 18, 2014 @ 2:59 am

    Aabhar…. vivekji.

  3. ravindra Sankalia said,

    October 18, 2014 @ 9:56 am

    પ્રાસનુપાસથી સમ્રુધ

  4. Sudhir Patel said,

    October 25, 2014 @ 11:05 pm

    વાહ, ભજનની કક્ષાનું મસ્તી સભર ગીત!
    સુધીર પટેલ.

  5. CHENAM SHUKLA said,

    August 6, 2015 @ 6:07 am

    વાહ સરસ ગીત

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment