ન જાણે કોણ, ક્યારે આવી ઘૂંટી લે અઢી અક્ષર,
બને તો સ્વચ્છ રખો હરઘડી હૈયાની પાટીને !
મુસાફિર પાલનપુરી

નિરાંતે એ જ ઊંઘે છે – મનોહર ત્રિવેદી

તમા રાખે વખતસરની નિરાંતે એ જ ઊંઘે છે,
કરે પરવા ન બિસ્તરની નિરાંતે એ જ ઊંઘે છે.

અહીંથી ત્યાં, ઉતારો ક્યાં? નથી ચિન્તા થતી જેને-
હતી ના યાદ પણ ઘરની નિરાંતે એ જ ઊંઘે છે.

ક્ષણો જેવી મળી એવી સહજભાવે જ સ્વીકારી –
પ્રથમની હો કે આખરની, નિરાંતે એ જ ઊંઘે છે.

તમે ઈશ્વર વિશેના વાદમાં જાગ્યા કરો પંડિત!
ખબર રાખી ન ઈશ્વરની, નિરાંતે એ જ ઊંઘે છે.

કબીરે શાળ પર બેસી કહ્યું : મંદિર કે મસ્જિદને –
ગણે જે કેદ પથ્થરની નિરાંતે એ જ ઊંઘે છે.

પ્રશંસા કે પ્રતિષ્ઠાના નથી ઉદગાર બે માગ્યા
મજા જે લે છે અંદરની નિરાંતે એ જ ઊંઘે છે.

– મનોહર ત્રિવેદી

જીવનમાં આવનારી ક્ષણ પહેલી છે કે છેલ્લી, એની પળોજણમાં ન પડીને જે ક્ષણ, જે તક જીવનમાં જે સ્વરૂપે આવે એને એ જ સ્વરૂપે સ્વીકારી લે એ માણસને કદી ઊંઘની ગોળી લેવી નથી પડતી. આખી જ ગઝલ ધ્યાનાર્હ થઈ છે…

7 Comments »

  1. Neha said,

    August 4, 2017 @ 2:56 am

    Waah

  2. Saurabh bhatt said,

    August 4, 2017 @ 4:21 am

    ખૂબ જ સરસ રચના…

  3. Nehal said,

    August 4, 2017 @ 5:38 am

    Waah sunder rachna!

  4. Pravin Shah said,

    August 4, 2017 @ 8:45 am

    Very nice 😊

  5. SARYU PARIKH said,

    August 4, 2017 @ 4:42 pm

    પ્રશંસા કે પ્રતિષ્ઠાના નથી ઉદગાર બે માગ્યા
    મજા જે લે છે અંદરની નિરાંતે એ જ ઊંઘે છે.
    આખી રચના ખુબ સરસ.

  6. dharmesh said,

    August 5, 2017 @ 12:29 am

    વાહ, દાર્શનિક અને ભાવવાહેી…

  7. જ્ઞાન સાથે ગમ્મત said,

    August 6, 2017 @ 11:27 pm

    વાહ ! વાહ !વાહ !
    https://goo.gl/xB8oYC

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment