દરિયો ભલે ને માને કે પાણી અપાર છે,
એને ખબર નથી કે નદીનું ઉધાર છે.
ધ્વનિલ પારેખ

(પછી) – હિમલ પંડ્યા

સાચવી, સમજી-વિચારીને પછી,
મેંય મૂકી જિદ્દ હારીને પછી.

ખૂબ પસ્તાવાનું થાતું હોય છે,
કોઈને પોતાનું ધારીને પછી.

તૂટતા સપનાને જોવાનું, અને –
બેસવાનું મનને મારીને પછી.

એ નજરને ફેરવી નીકળી ગયાં!
ખૂબ સમજાવી મેં બારીને પછી.

લાગશે, હળવાશ નક્કી લાગશે
કાંચળી જૂની ઉતારીને પછી.

જિંદગીને મેંય અપનાવી લીધી,
આંસુઓ બે-ચાર સારીને પછી.

– હિમલ પંડ્યા

વાંચતાવેંત હૈયામાં ઊતરી જાય એવી મજાની ગઝલ. બધા જ શેર અદભુત…

11 Comments »

  1. Kaushik Raval said,

    August 11, 2017 @ 4:19 am

    અદ્ભુત

  2. Shivani Shah said,

    August 11, 2017 @ 5:08 am

    હતાશાથી તરબોળ થયેલી રચના !

  3. chandresh said,

    August 11, 2017 @ 6:07 am

    હા,સુન્દર રજુઆત ..મનને મનાવ્વાનુ કેટ્લુ આસાન્…

    “લાગશે, હળવાશ નક્કી લાગશે
    કાંચળી જૂની ઉતારીને પછી.”……

    “બધાયે સ્વાર્થમાં એક જ હિસાબ લાગે છે,
    ન આપે સુખ તો ખુદા પણ ખરાબ લાગે છે !”
    (બેફામ)

  4. chetan said,

    August 11, 2017 @ 6:54 am

    એકેક શેર ખરેખર સવાશેર

  5. ysshukla said,

    August 11, 2017 @ 10:21 am

    સુંદર રચના

  6. Pravin Shah said,

    August 11, 2017 @ 11:41 am

    કોઈને પોતાનું ધારીને પછી…. સુન્દર રચના…

  7. લક્ષ્મી ડોબરિયા said,

    August 11, 2017 @ 12:04 pm

    સર્વાંગ સુંદર ગઝલ.

  8. Keyur said,

    August 11, 2017 @ 1:24 pm

    ચોથો અને પાંચમો શેર અદભૂત… અભિનંદન..

  9. Sudhir Patel said,

    August 12, 2017 @ 1:11 am

    khub saras Gazal

  10. ડૉ.મહેશ રાવલ said,

    August 12, 2017 @ 1:55 am

    વાહ…!
    ખરેખર સરસ ગઝલ બની છે,હિમલભાઇ.
    -ગઝલપૂર્વક અભિનંદન.

  11. Dolly said,

    August 13, 2017 @ 6:17 am

    Khub saras !

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment