બધું જ ભ્રમ છે હું જાણું છું પણ મનાતું નથી,
આ ચંદ શ્વાસના ધાંધલ-ધમાલ નોખા છે.
વિવેક ટેલર

વિરહ – જવાહર બક્ષી

તારા વિરહના શહેરનો વિચિત્ર ન્યાય છે,
દીવા કર્યાં પછી જ તિમિરને ગવાય છે.

લઈ જાઉં કઈ રીતે મને તારા શહેરમાં ?
ઘરમાંથી બહાર આવતાં થાકી જવાય છે.

ઉત્સવ સમું આ શું હશે તારા અભાવમાં ?
દરરોજ મારી આંખમાં મેળો ભરાય છે.

અસ્પષ્ટતા ન જોઈએ તો તું જ પાસ આવ,
મારો અવાજ શાહીમાં ખરડાઈ જાય છે.

– જવાહર બક્ષી

5 Comments »

  1. જગદીશ કરંગીયા ‘સમય’ said,

    July 2, 2017 @ 11:11 pm

    જવાહર સાહેબની ગઝલોની વાત જ કંઈક ઓર હોય છે.
    @ લયસ્તરો – આભાર.
    જય ભારત.
    —————
    Jagdish Karangiya ‘Samay’
    https://jagdishkarangiya.wordpress.com

  2. ketan yajnik said,

    July 3, 2017 @ 8:54 am

    તારા વિરહના શહેરનો વિચિત્ર ન્યાય છે,
    દીવા કર્યાં પછી જ તિમિરને ગવાય છે. ?

  3. Shivani Shah said,

    July 3, 2017 @ 11:39 am

    ‘દીવા કર્યાં પછી જ તિમિરને ગવાય છે’
    દીવાનું હોવું, ન-હોવું બધું એકસરખું જ નથી ? ચારે બાજુ ગાંધારી જેવો
    અંધાપો જ છે ને ?

  4. Dhaval Shah said,

    July 4, 2017 @ 9:01 am

    તારા વિરહના શહેરનો વિચિત્ર ન્યાય છે,
    દીવા કર્યાં પછી જ તિમિરને ગવાય છે.

    – સરસ !

  5. Rakesh Thakkar, Vapi said,

    July 4, 2017 @ 11:09 pm

    વાહ!
    ઉત્સવ સમું આ શું હશે તારા અભાવમાં ?
    દરરોજ મારી આંખમાં મેળો ભરાય છે.

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment