એકધારો સો વરસ ગાતો રહ્યો, જિંદગીની હું તરસ ગાતો રહ્યો;
વેદનાની ચીસને મેં જાળવી, લોક સમજ્યા કે સરસ ગાતો રહ્યો.
મનહરલાલ ચોક્સી

પડદો પડી ગયો ! – લલિત ત્રિવેદી

જાગી ઊઠ્યા ને જાત પર પડદો પડી ગયો
કાલે જીવ્યાની વાત પર પડદો પડી ગયો !

પડદો હલ્યો ને ભીંત પરનું ચિત્ર સળવળ્યું,
પડદાની એક નિરાંત પર પડદો પડી ગયો !

પરદાનશીન થૈ ગયો મારી સમક્ષ હુંય
મારી બધી મિરાત પર પડદો પડી ગયો !

પડદો ખૂલ્યો ને ગૃહમાં અંધારું થૈ ગયું
પ્રત્યેક જણની જાત પર પડદો પડી ગયો !

પડદો પડ્યો ને ગૃહમાં અજવાળું થૈ ગયું
ખુરશીની કાયનાત પર પડદો પડી ગયો !

સૂરજ ઊગ્યો ને પાત્ર સૌ સન્મુખ થૈ ગયાં…
પડદો પડ્યા-શી રાત પર પડદો પડી ગયો !

રિહર્સલોની જેમ ના ઘટના કશી બની
નાટકની એક વિસાત પર પડદો પડી ગયો !

– લલિત ત્રિવેદી

પડદો પડી જવાની એક જ ક્રિયાને કવિ અલગ અલગ શેરમાં અલગ અલગ અર્થમાં કેવી બખૂબી વર્ણવે છે એ જ ગઝલનું ખરું સૌંદર્ય છે.

3 Comments »

  1. Rakesh Thakkar, Vapi said,

    April 6, 2017 @ 5:08 am

    ક્યા બાત !
    સૂરજ ઊગ્યો ને પાત્ર સૌ સન્મુખ થૈ ગયાં…
    પડદો પડ્યા-શી રાત પર પડદો પડી ગયો !

  2. poonam said,

    April 11, 2017 @ 5:37 am

    રિહર્સલોની જેમ ના ઘટના કશી બની
    નાટકની એક વિસાત પર પડદો પડી ગયો !

    – લલિત ત્રિવેદી waah !

  3. લલિત ત્રિવેદી said,

    May 25, 2017 @ 3:48 pm

    આભાર સહુ મિત્રોનો

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment