નથી જઈ શકાતું ઉપરવટ, સ્વયંથી
અને આખરે, એ જ બાબત નડે છે !
ડૉ. મહેશ રાવલ

આંટો – મુકેશ જોશી

ચાલ એક આંટો બહાર મારી આવીએ,
બંધનોથી મુક્ત હવાને માણી આવીએ.

આમ તો સ્થળ ક્યાં કોઈ પણ બાકી હવે ?
કોઈના દિલ સુધી લટાર મારી આવીએ.

વદ્દીને દશકા બધું છોડીને સંસારમાં,
આપણું ગણિત ખોટું પાડીને આવીએ.

આપવાની મઝા શું હોય છે એ જાણવા,
વૃક્ષ કે પછી વાદળને મળી આવીએ.

પ્રાર્થનામાં આજે હવે માંગવું કશું નથી,
બસ, ખાલી એકવાર હાંક મારી આવીએ.

શબ્દની સાધનામાં જિંદગી ઓછી પડે,
હોય એ તો, નાની મોટી ભૂલ કરી આવીએ.

હસ્તરેખાઓ સુકાઈ જાય એ સારું નહિં,
કો’કના આંસુ લૂછી એને પલાળી આવીએ.

– મુકેશ જોશી

8 Comments »

  1. chandresh said,

    January 31, 2017 @ 4:53 am

    આપવાની મઝા શું હોય છે એ જાણવા,
    વૃક્ષ કે પછી વાદળને મળી આવીએ.

    સુપર ડૂપર

  2. KETAN YAJNIK said,

    January 31, 2017 @ 6:12 am

    ખુબ સરસ્વાત સરલતાથેી પન્

  3. Dhaval said,

    January 31, 2017 @ 9:17 am

    હસ્તરેખાઓ સુકાઈ જાય એ સારું નહિં,
    કો’કના આંસુ લૂછી એને પલાળી આવીએ.

    – વાહ !

  4. SARYU PARIKH said,

    January 31, 2017 @ 2:28 pm

    વાહ્ બહુ સરસ.
    સરયૂ પરીખ્

  5. Devika Dhruva said,

    January 31, 2017 @ 2:35 pm

    એકે એક શેર કાબિલે દાદ..

  6. Maheshchandra Naik said,

    February 1, 2017 @ 5:23 pm

    બધા જ શેર ઉત્તમ,
    આપવાની મઝા શું હોય છે એ જાણવા,
    વૃક્ષ કે પછી વાદળને મળી આવીએ……
    ખુબ મોટી વાત કહી દીધી ……
    કવિશ્રીને અભિનદન અને આપનો આભાર……….

  7. Rakesh Thakkar, Vapi said,

    February 1, 2017 @ 10:33 pm

    Wah!
    આપવાની મઝા શું હોય છે એ જાણવા,
    વૃક્ષ કે પછી વાદળને મળી આવીએ.

  8. Nehal said,

    February 2, 2017 @ 4:30 am

    વાહ! મઝાની અર્થસભર રચના.

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment