કરે છે એક ને પીડાય છે બીજો જ સતત
પુરુ છે દેહ ને મન આપણું યયાતિ છે.
ડેનિશ જરીવાલા

પાણી છીએ – મનોજ ખંડેરિયા

કાયમ કાયામાં ખળભળતું પાણી છીએ
પાણીમાં ભળવા ટળવળતું પાણી છીએ

ધ્રુવ-પ્રદેશો જેવી ઠંડી પળમાં ઠીજ્યું,
તડકો અડતાંવેત પીગળતું પાણી છીએ

કાગળની હોડી શી ઇચ્છા સધળી ડૂબે,
એક અવિરત વ્હેતું ઢળતું પાણી છીએ

માધાવાવે સાત પગથિયાં ઊતરે સપનાં,
પાણીની આગે બળબળતું પાણી છીએ

જીવતરના આ ગોખે આંસુ નામે દીવો,
આંખોના ખૂણે ઝળહળતું પાણી છીએ

સાતપૂડાની વ્હેતી જલની ધારા જેવા-
કાળા પથ્થરનું ઓગળતું પાણી છીએ

ક્યાંથી આવ્યા, મૂળ અમારું કૈં ના પૂછો
અંતે પાણીમાં જઈ ભળતું પાણી છીએ

– મનોજ ખંડેરિયા

5 Comments »

  1. Rakesh Thakkar, Vapi said,

    January 11, 2017 @ 2:03 am

    સરસ !
    ક્યાંથી આવ્યા, મૂળ અમારું કૈં ના પૂછો
    અંતે પાણીમાં જઈ ભળતું પાણી છીએ

  2. Jayshree Bhakta said,

    January 11, 2017 @ 5:28 am

    Amar Bhatt has composed this one beautifully!!!

  3. વિવેક said,

    January 12, 2017 @ 1:09 am

    મજાની ગઝલ….

  4. વિવેક said,

    January 12, 2017 @ 1:15 am

    @ જયશ્રી :

    અમર ભટ્ટની ગાયકી લયસ્તરોના વાચકો સાથે શેર કરી શકાય?

  5. Nehal said,

    January 12, 2017 @ 2:22 am

    જીવતરના આ ગોખે આંસુ નામે દીવો,
    આંખોના ખૂણે ઝળહળતું પાણી છીએ

    વાહ…

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment