શહેરનો ઈતિહાસ થઈને રહી ગયા,
ગામનો વડલો અને ઝૂલો હવે.

જાતને સળગાવવી એ શક્ય છે,
કેમનો સળગાવવો ચૂલો હવે ?
અંકિત ત્રિવેદી

(રાતરાણી છે) – શૈલેન રાવલ

દુઃખતી નસ તેં ફરી દબાવી છે,
બંધ મુઠ્ઠી વળી ઉઘાડી છે.

નીંદ પર સ્વપ્નના ગુના આવ્યા,
જિંદગીને આમ તેં ફસાવી છે.

એક ખોબાને હું તરસતો’તો;
એણે આખી નદી પચાવી છે.

તું મને મારી પાસે રહેવા દે,
માંડ પીડાને ફોસલાવી છે.

ઓળખી લે સ્વરૂપ ઝાકળનું !
એ અગમ તત્ત્વની નિશાની છે.

જામતી રાતે મહેંકવાની છે;
આ ગઝલ દોસ્ત, રાતરાણી છે.

– શૈલેન રાવલ

પ્રેમ એ સમર્પિત થઈ જવાની લગણીનું બીજું નામ છે એ સાચું પણ સાથે એ પણ સાચું કે પ્રેમ એટલે પારાવાર પીડાનું શાશ્વત સરનામું. પ્રેમમાં તકલીફની કોઈક ક્ષણે તો આપણે ચિત્કારી જ ઊઠીએ કે મારે સમર્પિત નથી થવું. મને મારી જ પાસે રહેવું છે કેમકે પ્રેમમાં સમર્પણ અપેક્ષા પણ જન્માવે જ છે અને અપેક્ષા જન્મ આપે છે પીડાને. કવિ કદાચ એટલે જ પોતાને પોતાની પાસે જ રહેવા દેવાની માંગણી કરે છે. અને છેલ્લો રાતરાણીવાળો શેર તો અદભુત થયો છે, ગઝલ આખી મઘમઘ કરી દે એવો !

7 Comments »

  1. નિનાદ અધ્યારુ said,

    March 10, 2017 @ 1:54 am

    તું મને મારી પાસે રહેવા દે,
    માંડ પીડાને ફોસલાવી છે.

    – શૈલેન રાવલ

    ક્યા બાત !

  2. Vineshchandra Chhotai said,

    March 10, 2017 @ 5:23 am

    As aaj vato no duniya ajib Che ,
    With prem n om

  3. Rakesh Thakkar, Vapi said,

    March 10, 2017 @ 9:07 am

    ક્યા બાત !
    એક ખોબાને હું તરસતો’તો;
    એણે આખી નદી પચાવી છે.

  4. Maheshchandra Naik said,

    March 10, 2017 @ 3:42 pm

    બધા જ શેર કાબિલે દાદ માંગી લે છે,
    કવિશ્રીને અભિનદન,આપનો આભાર…….

  5. Harshad said,

    March 11, 2017 @ 3:09 pm

    Vaah !! Vaah..!!

  6. Keyur said,

    March 16, 2017 @ 5:07 am

    તું મને મારી પાસે રહેવા દે,
    માંડ પીડાને ફોસલાવી છે.

    અદભુત!!!!!

  7. La' Kant Thakkar said,

    March 18, 2017 @ 9:00 am

    ઓળખી લે સ્વરૂપ ઝાકળનું !
    એ અગમ તત્ત્વની નિશાની છે
    સરસ ….

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment