ઉઘાડા દ્વાર જેવો થઈ
બધું આપીને બેઠો છું

ન ફૂટી પાંખ એ સ્થાને
ગઝલ સ્થાપીને બેઠો છું
ડૉ. મહેશ રાવલ

કોને ભાન છે – જવાહર બક્ષી

છેલ્લી ક્ષણે કોનો હતો ઝણકાર કોને ભાન છે,
ઝાંઝર હતાં કે એ હતી તલવાર કોને ભાન છે.

જોઉં ન જોઉં ત્યાં સ્વયં દ્રષ્ટિ અગોચર થઈ ગઈ,
કેવો કર્યો’તો એમણે શણગાર કોને ભાન છે.

સ્પર્શીલ પળમાં ઊઘડું ને ઓગળું આકાશ થઈ,
હોવાપણાનો છે કયો આકાર કોને ભાન છે.

ક્યાંથી કહું હોવું, ન હોવું, જાણવું, પરમાણવું,
એ ખુદ હતા કે એમનો અણસાર કોને ભાન છે.

છે એક મસ્તીનો મહાસાગર અને છું મોજમાં,
આ પાર, પેલે પાર, અપરંપાર કોને ભાન છે.

– જવાહર બક્ષી

સૂફીરંગની ગઝલ….બુદ્ધિ-લૉજિક થી પર વાતો છે…..અનુભૂતિની વાતો છે. સમજવા જઈશું તો છટકી જશે.

6 Comments »

  1. CHENAM SHUKLA said,

    September 13, 2016 @ 4:41 am

    સુંદર પણ અકળ ગઝલ ………..

  2. H V Shah said,

    September 13, 2016 @ 6:33 am

    Good poem.
    Dream ?

    Very good poem.

  3. Rakesh Thakkar, Vapi said,

    September 14, 2016 @ 10:29 am

    good
    ક્યાંથી કહું હોવું, ન હોવું, જાણવું, પરમાણવું,
    એ ખુદ હતા કે એમનો અણસાર કોને ભાન છે.

  4. dinesh k modi said,

    September 17, 2016 @ 5:35 pm

    Nice gazal . And your comment is also super nice.

  5. nehal said,

    September 18, 2016 @ 11:43 am

    waah..!

  6. harshad mistry said,

    September 23, 2016 @ 3:05 pm

    Good. Like it.

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

Leave a Comment